ღაჟომია ანა სქემმონაზონი დაბ. 1915წ იზრდ. სოფ. დვაბზუ, ოზურგეთი. ორთუბნის დედა მონასტრი(დარეჯან ღაჟონია-საჯაია), ასი წლის ზღვარზე გავხდი სქემმონაზონი ანა. ჩემგან ჩემი უფროსი ქალიშვილი გახდა მონაზონი, დედა სოფიო, ხოლო ჩემი პირველი ქალიშვილის, დედა სოფიოს ერთადერთი შვილი არის ორთუბნის დედათა მონასტრის იღუმენია მარიამი, სადაც სამი თაობა ერთად ვმოღვაწეობთ.
-რწმენა ბავშვობაში ჩემმა მამამ ჩამინერგა, რომელიც ძლიერ მორწმუნე იყო. მისგან გადმოცემით ვიცი, ჩვენი წინაპრები სასულიერო პირები იყვნენ. განსაკუთრებით დამამახსოვრდა მამა ონისიმეს სახელი, რომელიც ლოცვით ხალხს კურნავდა. მისი მოღვაწე ცხოვრების გამო ძალიან დაფასებული იყო და მისი სახელი თაობებში გადმოდიოდა. ასე მჯერა, რომ ღვთის ნებით, მამა ონისიმეს მეოხებით და ჩემი შვილიშვილის, იღუმენია მარიამის ლოცვით გავხდი მონაზონი.
ჩემი რწმენის მაგალითი მამაჩემია. ჩვენ სახლში სასტუმრო ოთახი დათმობილი ჰქონდა ხატებს, სადაც ჩითის საფარველით სამლოცველო იყო გამოყოფილი. ხშირად მახსოვს ხატების კუთხეში მლოცველი მამა და მისი საათობით მუხლმოდრეკილი ლოცვა.
მამაჩემზე მოგიყვებით, მას ძალიან დიდხანს არ ყავდა შვილები, რის გამოც მწუხარებდა, 40 წლის ასაკში გადაწყვიტა აღთქმა დაედო ღვთის წინაშე და ღმერთს შეფიცა: "ოღონდ მომეცი შთამომავალი და ჩემი სიცოცხლის მანძილზე არ შევჭამ არც ხორცს, არც თევზს, მხოლოდ ბალახეულით გავატარებ ჩემ დარჩენილ ცხოვრებას." მისი ასეთი მუხლმოყრილი ლოცვა ღმერთმა შეისმინა და მისგან დაიბადა ორი ვაჟი და ორი ქალიშვილი. ერთ-ერთი ჩემი ძმის შვილი ვარკეთილის მაცხოვრის შობის სახელობის ტაძრის დეკანოზი, მამა კახაბერია (ღაჟონია), რომელმაც დიდი საერო მოღვაწე ცხოვრება დათმო უფლის პოვნისათვის. ერთერთი ლუკას ქალიშვილი, მე (დარეჯან ღაჟონია-საჯაია), ასი წლის ზღვარზე გავხდი სქემმონაზონი ანა. ჩემგან ჩემი უფროსი ქალიშვილი გახდა მონაზონი, დედა სოფიო, ხოლო ჩემი პირველი ქალიშვილის, დედა სოფიოს ერთადერთი შვილი არის ორთუბნის დედათა მონასტრის იღუმენია მარიამი, სადაც სამი თაობა ერთად ვმოღვაწეობთ. მართლაც გამოუკვლეველია უფლის გზა. ჯერ მე დავბადე ჩემი შვილი, ჩემი შვილიდან შვილიშვილი, ეხლა კი პირიქით არის. ღვთის ნებით დედა მარიამიდან დედამისი, დედა სოფიო გახდა მონაზონი - დედა სოფიოდან მე, დედა მარიამის აღმზრდელი ბებია. ასეთია ღვთის განგება, რასაც ვერავინ ჩაწვდება.