დაბადების ადგილი: სოფელი ახალქალაქი, ახლანდელი კასპის მუნიციპალიტეტი.

დაამთავრა სათავადაზნაურო პოლკის კურსები 1837 წელს და სამხედრო სამსახური დაიწყო კავკასიაში, ყირიმის ომის(1853–1856) დროს, კავკასიის ფრონტზე ქურუქდარის ბრძოლაში მეთაურობდა ერევნის კარაბინერთა მე-3 ათასეულს. 1855 წლიდან იყო ქართველ გრენადერთა პოლკის მეთაური. 1859 წელს მიიღო გენერლის წოდება, დაინიშნა სამხრეთ დაღესტნის ჯარების სარდლად და ყაზი-ყუმუხის ოკრუგის მმართველად. იმავე წელს აქტიურად მონაწილეობდა აულ ღუნიბის აღებასა და შამილის დატყვევებაში. 1863 წლიდან იყო 39-ე ქვეითი დივიზიის მეთაური, 1869 წლიდან– კავკასიის გრენადერთა დივიზიის მეთაური. 1871 წელს მიიღო გენერალ-ადიუტანტის წოდება. დაჯილდოებულია წმინდა გიორგის, წმინდა ვლადიმირის, წმინდა სტანისლავის სხვადასხვა ხარისხისა და თეთრი არწივის ორდენებით. რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-ლეიტენანტი(1863).

წყარო: საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.III.–თბ., 2014.-გვ.476

• თეთრი არწივის ორდენი
• წმინდა სტანისლავის ორდენი
• წმინდა ვლადიმირის ორდენი
• წმინდა გიორგის ორდენი
• Тархан-Мауравов (Тархан-Моуравов) Иосиф (Осип) Давидович (Давыдович), князь  (1819 – 12.02.1878)
              генерал-майор с 03.05.1859
              генерал-лейтенант с 27.03.1866
              генерал-адъютант с 20.09.1871