გიორგი ჭანტურია (1959-1994) დაიბადა ქალაქ თბილისში. 

1979 წელს პირველად დააპატიმრეს დისიდენტური საქმიანობისთვის. 1981 წლიდან იატაკქვეშეთში ააღორძინა ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია და მისი თავმჯდომარე გახდა, მაგრამ 1983 წელს ისევ დააპატიმრეს ანტისაბჭოთა გამოცემების გავრცელებისთვის. გათავისუფლების შემდეგ, 80–იანი წლებიდან აქტიურად ჩაერთო ეროვნულ მოძრაობაში. 1987 წელს მონაწილეობდა ილია ჭავჭავაძის საზოგადოების შექმნაში, რომელსაც მალევე გამოეთიშა. 1989 წლის 9 აპრილის ტრაგედიის შემდეგ მცირე ხნით კვლავ დააპატიმრეს. 1990 წლიდან ზვიად გამსახურდიასთან მისი ურთიერთობა დაიძაბა სამხრეთ ოსეთის კონფლიქტის შესახებ აზრთა სხვადასხვაობის გამო. 1991 წელს ზვიად გამსახურდიას პრეზიდენტად არჩევის შემდგომ მისი დამოკიდებულება პრეზიდენტის მიმართ კიდევ უფრო კრიტიკული გახდა. 1991 წელს კვლავ დააკავეს სახელმწიფოს წინააღმდეგ შეთქმულების მოწყობის ბრალდებით. გათავისუფლებისთანავე მან გაააქტიურა პრეზიდენტის წინააღმდეგ მიმართული გამოსვლები. 1991–1992წწ. გადატრიალების შემდეგ გ.ჭანტურია ახალი პრეზიდენტის, ედუარდ შევარდნაძის, მიმართ ზომიერად ოპოზიციურად იყო განწყობილი, თუმცა მას მერე, რაც საქართველო დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობაში შევიდა, მისი დამოკიდებულება მთავრობისადმი გამწვავდა.