სტეფანე ძიმისტარიშვილი (1847-1912) დაიბადა სენაკის მაზრის სოფელ კვაითში.

დაამთავრა მარტვილის სასულიერო სასწავლებელი; შემდეგ ქუთაისის 1-ლი გიმნაზია; გიმნაზიის კურსის დასრულებისთანავე შევიდა თბილისის სამასწავლებლო ინსტიტუტში;  ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ მასწავლებლად მუშაობდა ხან მარტვილში, ხან სენაკში, უკანასკნელ პერიოდში ქუთაისში; თავგამოდებით იცავდა სკოლებში ქართული ენის სწავლებას, ამის გამო არაერთხელ დასჯილა სხვადასხვა ადგილზე გადაყვანით ან სამსახურიდან სრულიად მოხსნით; აქტიური მონაწილე იყო თითქმის ყველა კულტურული საქმიანობისა და წამოწყებისა; იგი ერთ-ერთი დამაარსებელთგანია ქუთაისის სცენის მოყვარულთა იმ წრისა, რომელმაც შემდეგ საფუძველი დაუდო ქუთისის მუდმივ სცენას; თავისი ნახევარსაუკუნოვანი მოღვაწეობის მანძილზე საკუთარი ინიციატივითა და ენერგიით შეძლო კულტურულ ცენტრს მოწყვეტილ და დაშორებულ მთელ რიგ სოფლებში დაეარსებინა სამრევლო სკოლები, სადაც ხერხდებოდა ქართული ენის სწავლება; გარკვეული წვლილი აქვს შეტანილი ქართულ ლიტერატურაშიც როგორც მწერალს, პოეტსა და ჟურნალისტს, ჯერ კიდევ მოსწავლეობისას, 1866 წელს დაიწყო ლექსების წერა; წერდა ლექსებს, სცენარებს, ფელეტონებს, კორესპონდენციებს სხვადასხვა საჭირბოროტო საკითხებზე.

წყარო: http://nateba.net/index.php/biographies/47-dzimistarishvili

• საქართველოს ისტორია : სახელმძღვ. შრომის სკოლებისათვის (ავტორი) // ნაწ. 1. - ტფილისი, სახელგამი, 1927. - 98, [1] გვ.
• ჩიტ-ბეღურა : დასურათებული ხალხური ზღაპარი ლექსად (ავტორი). - თბილისი, გამომცემლობა "ნორჩი საქართველო" N 1, 1919. - 31გვ.
• თხზულებანი (ავტორი) // წ. 1 : ლექსები, სცენები და სხვადასხვა ნაწერები. - ტფილისი, ექვთიმე ხელაძის სტ., 1904. - 108გვ.
• http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00006034/