დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია 1930 წელს.

მისი პედაგოგი იყო ი. ნიკოლაძე. 1934 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას სამხატვრო აკადემიაში (1944 წლიდან პროფესორი). ძირითადად მონუმენტალისტია, ამასთან ერთად მუშაობს პორტრეტულ ქანდაკებაში. 1937 წელს გაიმარჯვა შოთა რუსთაველის ძეგლის კონკურსში. მონუმენტი დაიდგა 1942 (ქვა, სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1943; 1989 ფიგურა ჩამოისხა ბრინჯაოში). ძირითადი ნამუშევრები: გ. დიმიტროვი (1972წ., მოსკოვი, მ. მერაბიშვილთან ერთად), მირზა ფათალი ახუნდოვი (1958, ბრინჯაო), ი. თარხნიშვილი (1971, ბრინჯაო). თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტისთვის შექმნა ი. თარხნიშვილის, დ. მენდელეევის, გ. ნიკოლაძის, ა. რაზმაძის ბიუსტები (ბრინჯაო, ყველა 1948), მასევე ეკუთვნის მ. თოიძის (1946, ბრინჯაო), ი. ნიკოლაძის (1946, ქვა), მ. სარაიანის (1952, ბრინჯაო), ო. დიმიტრიადის (1952, ბრინჯაო), შ. ამირანაშვილის (1957, მარმარილო), ნ. მუსხელიშვილის (1961, ბრინჯაო), ი. აბაშიძის (1990, თაბაშირი) და სხვა სკულპოტურული პორტრეტები.

წყარო: თბილისი: ენციკლოპედია.- თბ., 2002. - გვ.660

• სსრკ სამხატვრო აკადემია, წევრ-კორესპოდენტი (1971-)

• 1958 - საქართველოს სახალხო მხატვარი