ნიკო ლორთქიფანიძე (1880-1944) დაიბადა წყალტუბოს რაიონის სოფელ ჩუნეთში.
სწავლობდა ჯერ ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში, შემდეგ კი საშუალო სასწავლებელი ვლადიკავკაზში დაამთავრა. სწავლა განაგრძო ხარკოვის უნივერსიტეტში, შემდეგ ავსტრიაში-ლეობენის სამთო აკადემიაში. 1907 წელს ნ. ლორთქიფანიძე სამშობლოში დაბრუნდა. იგი გერმანულ ენას ასწავლიდა თბილისისა და ქუთაისის სკოლებში და 1928–1940 წლებში საქართველოს ინდუსტრიულ ინსტიტუტში, სადაც შემდგომში უცხო ენათა კათედრის გამგე გახდა. 1921–1924 წლებში ნ. ლორთქიფანიძე ხელოვნების მუშაკთა კავშირის თავმჯდომარე იყო. ნ. ლორთქიფანიძემ ლიტერატურული მოღვაწეობა 1902 წელს დაიწყო. მისი თხზულებები იბეჭდებოდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში: "ნიშადური", "საქართველო", "ივერია", "თეატრი და ცხოვრება", "დროება", "სახალხო გაზეთი" და სხვ. მან იმთავითვე მიიქცია ყურადღება, როგორც უაღრესად ჰუმანური იდეების გამომხატველმა შემოქმედმა. მისი ლიტერატურული მემკვიდრეობა თემატური მრავალფეროვნებითა და ჟანრთა ნაირსახეობით (200-მდე მინიატურა, ნოველა, მოთხრობა, 1 რომანი, 2 პიესა) გამოირჩევა. მხატვრული სიტყვის ბრწყინვალე ოსტატმა ნ. ლორთქიფანიძემ მნიშვნელოვნად განსაზღვრა XX საუკუნის ქართული პროზის განვითარება. ნიკო ლორთქიფანიძე დაკრძალული იყო ვერის საზოგადო მოღვაწეთა სასაფლაოზე, 1968 წელს გადასვენებულ იქნა დიდუბის პანთეონში.
წყარო: მამულიშვილთა სავანე. - თბ., 1994. - გვ.242
ბიბლიოგრაფია
- თავსაფრიანი დედაკაცი : კრებული (ავტორი). - თბილისი, ბაკმი, 2011. - 408გვ. . - ISBN: 978-99940-27-31-6
- რაინდები : თხზულებანი (ავტორი). - თბილისი, ანბანი, 2011. - 276გვ.. - ISBN: 978-99940-24-82-7
- მრისხანე ბატონი : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, პალიტრა L, 2010. - 312გვ.. - ISBN: 978-9941-413-55-1
- სოფლის აშიკი (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1966. - 26გვ.
- ქედუხრელნი : დავით აღმაშენებელი, ტყვედყოფილის დაბრუნება და სხვ. მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, საბჭოთა მწერალი, 1946. - 134გვ.
- http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00000832/
