მე-2 საარმიო კორპუსი 23-ე ბრიგადა 239-ე საზენიტო-საარტილერიო დივიზიონი წიგნიდან "საქართველოსთვის"

 ხუტა  აკაკის  ძე  საჯაია  დაიბადა   1939  წლის 15  დეკემბერს  ოჩამჩირის   რაიონის  სოფელ  ახალდაბაში.

საშუალო  სკოლის  დამთავრების  შემდეგ,  მძღოლის  პროფესიას  დაეუფლა.

    ქართულ-აფხაზური  შეიარაღებული  დაპირისოირების  დროს,ხუტა  საჯაია  1992  წლის  1  ნოემბრიდან  1993  წლის  23   იანვრამდე  ირიცხებოდა  საქართველოს  რესპუბლიკის  თავდაცვის  სამინისტროს  მე-2  საარმიო  კორპუსის  23-ე  მექანიზირებული  ბრიგადის  239-ე  საზენიტო-საარტილერიო  დივიზიონის  პირველი  ბატარეის  მე-2  ოცეულის , მე-2  ათეულის მძღოლად. აქტიურად  მონაწილეობდა  ბატალიონის  მიერ  ძველ  კინდღსა  და  აძიუბჟაში  წარმოებულ  საბრძოლო  ოპერაციებში.

   ათეული, რომლის  შემადგენლობაში  ხუტა  საჯაია  ირიცხებოდა, დისლოცირებული  იყო  შავი  ზღვის  სანაპიროზე.მდინარე  კოდორის  შესართავთან, „სკურჩის“  მიდამოებში. ხუტა  საჯაია   ვირტუოზულად  ფლობდა  ყველა    სახის  საბრძოლო-სატრანსპორტო   საშუალებას, დაწვრილებით  იცოდა მიმდებარე  სოფლების  გზები,გადასასვლელები,უსაფრთხო  ბილიკები  და  ღამე,განათების  გარეშე, გადაადგილების  მეთოდები.

    1993 წლის  23  იანვარს  საბრძოლო  პოზიციებზე  შექმნილი  მდგომარეობიდან  გამომდინარე,აუცილებელი  გახდა სოფელ  ათარა-აფხაზსკაიაში, ღამის  საათებში, მე-5 ბატალიონის  მებრძოლებისთვის   საბრძოლო  მასალებისა  და  სურსათის  მიწოდება.  „კაზ“-ის  ტიპის  მანქანას   ხუტა   საჯაია  მართავდა,მის  გვერდით  იყო  მე-5  ბატალიონის  მებრძოლი    თემურ  გირლიანი. ისინი  სოფელ  ახალდაბის  ასეულის შტაბიდან  ღამით  გაემართნენ   ათარა-აფხაზსკაიას  მიმართულებით.საუბედუროდ  ნაღმზე   აფეთქდნენ-არაგიჩისა  და  ათარა  აფხაზსკაიას  გზაგასაყართან.