მღვდელი ექვთიმე მაისურაძე (1959-1912)

მღვდელი ექვთიმე იოსების ძე მაისურაძე ონის რაიონის სოფელ წედისში, მღვდლის ოჯახში დაიბადა. დაამთავრა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელი. XIX საუკუნის 80-იან წლებში დაქორწინდა სოფელ ჩორდში მცხოვრებ, მღვდელ მაქსიმე იოსების ძე _ გოგრიჭიანის ქალიშვილ ტერეზიაზე, ვისთანაც შვიდი შვილი შეეძინა: ანთიმოზი (შემდგომში მღვდელი), იოანე, რევია, ნადეჟდა, ოლივია (პეპელა), ევგენია და ერასტი. მამა მაქსიმეს ვაჟი არ ჰყავდა და ექვთიმეს სთხოვა ახლადდაქორწინებულებს მის ოჯახში ეცხოვრათ. სიმამრთან ურთიერ-თობამ კეთილი გავლენა იქონია და ექვთიმემაც მიიღო გადაწყვეტილება მოძღვარი გამხდარიყო და მალევე, 1890 წელს იმერეთის ეპისკოპოსმა გაბრიელმა (ქიქოძე) დიაკვნად და მღვდლად დაასხა ხელი და კუდაროს წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად განამწესა. მამა ექვთიმემ უმოკლეს დროში გამოიჩინა თავი, როგორც განათლებულმა და ღირსეულმა მოძღვარმა. 1894 წელს მეუფე გაბრიელმა იგი საგვერდულით დააჯილდოვა, ხოლო 1900 წელს წმინდა სინოდის ბრძანების საფუძველზე, სკუფია ეწყალობა. 1900-01 წლებში რაჭაში ჩატარებულა მოსახლეობის აღწერა, რომელშიც მამა ექვთიმემ აქტიური მონაწილეობა მიიღო. ამის გამო, იგი მადლობის სიგელით დაჯილდოვდა. ეს სიგელი ამჟამად ონის მუზეუმში ინახება. 1908 წელს მამა ექვთიმე ცხმორის მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად გადაიყვანეს. 1910 წლის 6 მაისს კამილავკით დაჯილდოვდა.

მღვდელი ექვთიმე მაისურაძე (1959-1912) (დასასრული)

მამა ექვთიმეს მეუღლე ტერეზია, შეძლებული ოჯახის შვილი ყოფილა. ერთ დღეს, ტყეში მი-მავალს ყაჩაღები დახვედრიან და სახლში წაყვანა მოუთხოვიათ. იგი იძულებული გახდა მიეცა ყველაფერი, რაც კი მის ოჯახს იმჟამად გააჩნდა. სამწუხაროდ, ამ ფაქტმა უშედეგოდ არ ჩაიარა. მოძღვარმა ძლიერ განიცადა ეს ამბავი, იგი ლოგინად ჩავარდა და 1912 წლის 3 ოქტომბერს გარდაიცვალა დაასაფლავეს ჩორდის მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის ეზოში. მაგრამ, სამწუხაროდ 1990 წელს მომხდარმა მიწისძვრამ დაანგრია როგორც საფლავი, ისე მამა ექვთიმეს ძველი სახლი, სადაც ინახებოდა მამა მაქსიმეს და მამა ექვთიმეს ნაქონი საეკლესიო საბუთები, ფოტოები, წერილები და სხვა მრავალი საეკლესიო ნივთი. მამა ექვთიმეს უფროსი ვაჟი ანთიმოზი, თავისი მამისა და ბაბუის მსგავსად მოძღვარი გახდა. 1910 წლის 2 სექტემბერს, ქვედის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი მღვდელი მაქსიმე გოგრიჭიანი მოხუცებულობის გამო, გავიდა პენსიაში და იმერეთის ეპისკოპოსმა გიორგიმ (ალადაშვილი) ახალგაზრდა ანთიმოზი იმავე წლის სექტემბრის თვეში მღვდლად აკურთხა და ამავე ტაძრის წინამძღვრად დაადგინა. 1912 წლის 15 ოქტომბრიდან, მამის გარდაცვალების შემდეგ იგი სამოღვაწეოდ გადავიდა ცხმორის მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიაში, სადაც იმსახურა 1924-25 წლამდე, რის შემდეგაც კომუნისტური ხელისუფლების მიერ დევნილი იძულებული გახდა ღვთისმსახურება შეეწყვიტა და ანაფორა გაეხადა. ოჯახის გამოსაკვებად იგი ქალაქ ონში რუსული ენის პედაგოგად მუშაობდა. ანთიმოზ მაისურაძე 1953 წელს გარდაიცვალა. დაკრძალულია სოფელ ჩორდში. ფოტოს მოწოდებისთვის მადლობას ვუხდით მამა ექვთიმეს შთამომავლებს ლალი და ნაიკო მაისურაძეებს.