სოფ. ჩხენიშის ტაძრის ბოლო დიაკვანი იყო ლაზარე მიქაძე. სავარაუდოდ ის დაიბადა 1840-იან წლებში. დაუდგენელია მისი გარდაცვალების თარიღიც. დიაკვნის საფლავი დაკარგულია, სავარაუდოდ ტაძართან ახლოს დაკრძალავდნენ.
დიაკვნის მოვალეობაა ეპისკოპოსისა და მღვდლების თანამსახურება წირვის დროს და სხვა საიდუმლოთა (ნათლისღება, ქორწინება, მიცვალებულთა წესის აგება) აღსრულებისას. მას აქვს საკურთხეველში შესვლის, კვერექსების კითხვის, საკმევად საცეცხლურის ხელში პყრობის, ანუ კმევის უფლება.”
დიაკვნის ხის ოდა-სახლი ყოფილა სასაფლაოს წინ, სადაც მღვდელ ონისიმე სანიკიძის ძალისხმევით, დაახლოებით 1895 წელს გაუხსნიათ 2-კლასიანი სამრევლო სკოლა. დიაკვანმა მშობლიური სახლი დაუთმო საგანმანათლებლო კერას.
ლაზარე მიქაძეს 2 ცოლი ჰყავდა. პირველი რუხაძის ქალი, რომლისგანაც შესძენია შვილები: ილიკო (1870-1918), იაკინთე და 2 ქალიშვილი. მეორე ცოლი ჯიბლაძის ქალი ყოფილა, რომლისგანაც ორი ვაჟი - რუბენი (1883-1961) და ევგენი შესძენია, ეს უკანასკნელი ომში დაღუპულა.
ფოტო ინახება დიაკვნის შვილთაშვილის - თენგიზ კუჭავას საოჯახო ალბომში.
დიდი მადლობა ქ-ნ ირმა კუხიანიძეს!
ითანამშრომლა თემო რევაზის ძე ჭახნაკია, სამტრიდიის მუნიციპალიტეტის გამოჩენილი ადამაინების მკვლევარი
