ბაგრატიონი მირიან ირაკლის ძე (19 აგვისტო 1767-15 სექტემბერი 1834) 

უფლისწული, მეფე ერეკლე II შვილი, გენერალ-ლეიტენანტი (1798), გენერალ-ადიუტანტი (1803); რეკლე II-ს და დარეჯან დედოფლის ვაჟიშვილი; შედიოდა იმ დელეგაციის შემადგენლობაში, რომელიც 1783 წელ ერეკლე II-მ გაგზავნა პეტერბურგს ტრაქტატის დადებასთან დაკავშირებით; მირიან ბაგრატიონი იქვე დარჩა და რუსეთის სამსახურში შევიდა; მიიღო გენერალ-მაიორის ჩინი და სენატორობა; 1797 დასაწყისში ებოძა ყაბარდოს პოლკის შეფობა; მსახურობდა "კავკასიის ლინიაზე" გენერალ გუდოვიჩთან; 1798 წლის იანვარში საქართველოში დაბრუნდა, გათავისუფლდა სამსახურიდან და აქვე დარჩა; 1801 წლიდან სამუდამოდ დასახლდა პეტერბურგში; მან შემოგვინახა "დავითიანის" გურამიშვილისეული ხელნაწერი და არზა; ეწეოდა ლიტერატურულ და მთარგმნელობით მოღვაწეობას; რუსულიდან თარგმნა "სწავლა თქმული ილია მინიატისაგან", ბრავეს ტრაგედია "ატეისტი"; ავტორია რამდენიმე იამბიკოსი.

წყარო: ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი. – თბ., 2015. – გვ. 330

საინტერესო სტატია კვირის პალიტრისგან  უფლისწული, რომელსაც დავით გურამიშვილმა "დავითიანი" მიაბარა

https://www.kvirispalitra.ge/istoriani/57936-mirianma-mamas-cockhals-veghar-chamoustsro-samshobloshi-apirebda-darchenasmagram-vin-iyo-uflistsuli-romelsac-davith-guramishvilma-qdavithianiq-miabara.html

http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00010107/

Багратион Мириан Ираклиевич, царевич

(19.08.1767 –15.10.1834)

Генерал-лейтенант (1798)

Генерал-адьютант (1803)

Сын царя Ираклия II. 

18 августа 1783 годав 16 лет был зачислен полковником в Изюмский легкоконный полк (званием пожалован по случаю заключения Георгиевского трактата). Находился при светлейшем князе Потемкине. 

21 апреля 1789 года был произведен в бригадиры, а 5 февраля 1790 года в возрасте 23 лет – в генерал-майоры.

С 03.12.1796– 27.01.1798 – шеф Кабардинского мушкетерского полка

Участник Русско-турецкой (1787 – 1791) войны. 

В 1801 году присутствовал на коронации императора Александра I. 

С 1803 года постоянно проживал в Санкт-Петербурге. Имел чин действительного статского советника. В 1815 – 1822 гг. состоял сенатором. 

Автор ряда переводов с русского на грузинский язык. 

Благодаряемубыла сохранена для потомства рукопись «Давитиани» известного грузинского поэта Давида Гурамишвили (1705 – 1792), проживавшего в Полтавской губернии. 

Награжден орденом Св. Анны I-й ст. (с алмазными знаками, 1801) и командорским крестом ордена Св. Иоанна Иерусалимского.

Сохранился его портрет кисти русского художника   А.Г.Варнека (1782-1843).

Погребен в Санкт-Петербурге, в Духовской церкви Александро-Невской лавре.

ითანამშრომლა მამუკა გოგიტიძე 1963წ აკადემიკოსი