ჩიქოვანი ვალერი (ზურა) დაიბადა 1955 წლის 4 აგვისტოს ქ. სოხუმში.

ავადმოსაგონარი აფხაზეთის ომი...რამდენი ახალგაზრდის სიცოცხლე შეიწირა მან. თანატოლებში ბევრჯერ უთქვამს, ''გულით მინდა ყოველთვის სამშობლოს გვერდით ვიდგე, ვიდგე იქ, სადაც ყველაზე მეტად უჭირს ჩემს ქვეყანას, ერსა და ბერს. ჩიქოვანი ვალერი გიორგის ძე აფხაზეთში საომარი მოქმედებების დაწყების პირველივე დღეებიდან მონაწილეობდა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის ბრძოლებში. 1992 წლის 21 სექტემბრიდან ის მსახურობდა საქართველოს ეროვნული გვარდიის მე-3 ბრიგადის (შემდგომი--საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს მე-2 საარმიო კორპუსის 23-ე მოტომსროლელი ბრიგადის საავტომობილო ინსპექტორის ინსპექტორად.

საომარი მოქმედებების დროს ვალერი ჩიქოვანმა თავი გამოიჩინა როგორც დისციპლინირებულმა, ორგანიზებულმა სამხედრო მოსამსახურემ. ფრონტის ხაზზე შექმნილი რეალური სიტუაციიდან გამომდინარე ვალერი ჩიქოვანს არაერთხელ მოუწია გასვლა ბატალიონების და ასეულების საბრზოლო პოზიციებზე. უშუალო მონაწილეობა აქვს მიღებული 1993 წლის 15-16 მარტს ქ. სოხუმის დაცვისა და ოჩამჩირის რაიონში მიმდინარე საბრძოლო ოპერაციებში.

1993 წლის 27 სექტემბერს საღამოს, როდესაც ფაქტიურად გადაწყვეტილი იყო ქ სოხუმის ბედი, გარკვეული ქვედანაყოფები და პიროვნებები განაგრძობდნენ წინააღმდეგობას. თავდაცვითი ობიექტებისთვის საჭირო ღონისძიებების გატარებას, სწორედ აქ, ბრიგადის მეთაურმა გენო ადამიამ წამოაყენა იდეა იმის შესახებ, რომ ჩვენი პოზიციები გამაგრებულიყო მდინარე კელასურის გასწვრივ. ამ წინადადების განსახორციელებლად ოპერატიულად გამოყვეს ერთი ტანკი და რამოდენიმე მებრძოლი. როდესაც კოლონა დაიძრა სოფელ მაჭარიდან კელასურის მიმართულებით, 23-ე ბრიგადის მეთაური გენო ადამია მსუბუქ მანქანაში იჯდა. ამ მანქანას მართავდა ვალერი ჩიქოვანი.როდესაც მანქანამ დიდი სიჩქარით გაუსწრო კოლონას ქალაქის მიმართულებით, მაშინ ჩასაფრებულმა მტერმა ცეცხლი გაუხსნა მას და მანქანაში იქვე ჩაცხრილა, კელასურის ტერიტორიაზე. ვალერი ჩიქოვანი ადგილზე დაიღუპა.

დარჩა მეუღლე და ორი შვილი.

ვალერი ჩიქოვანი სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოვდა ვახტანგ გორგასლის მესამე ხარისხის ორდენით.