მერაბი გელაშვილი დიმიტრის ძე დაიბადა 21 აპრილი 1965 წელი სოფელი ბროლოსანი ხაშური ცხოვრობდა რუსთავი გარდაიცვალა 24 ოქტომბერი 1992 წელი სოხუმი აფხაზეთი
შინაგანი ჯარების პირველი ბატალიონის, პირველი ასეულის მე-3-ე ოცეული რიგითი
ქორწინებაში არ იმყოფებოდა, შვილებია არ დარჩენია.
1972 წელს შევიდა ბროლოსნის დაწყებით სკოლაში, მეოთხე კლასიდან სწავლა გააგრძელა სოფელ ალის საშუალო სკოლაში. 1980 წელს დაამთავრა არასრული საშუალო სკოლა და გადავიდა სურამის პროფტექნიკურ სასწავლებელში.
1983 წელს დაამთავრა პროფტექნიკური სასწავლებელი, 1983 წელსვე. გაიწვიეს სამხედრო სავალდებულო სამსახურში. პირნათლად მოიხადა თავისი ვალი შორეულ ციმბირში, ქალაქ კრასნოიარსკში, საიდანაც დაბრუნდა 1985 წელს დაბრუნდა და საცხოვრებლად ჩამოვიდა ქ. რუსთავში. მუშაობა დაიწყო რუსთავის ქიმიურ ქარხანა „აზოტში“ მუშად. 1992 წლის 4 ოქტომბერს გაიწვიეს აფხაზეთში საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის დასაცავად, იბრძოდა წინა ხაზზე, ეშერასთან, საიდანაც 1992 წ. 23 ოქტომბერს მოვიდა დაღუპვის ამბავი.
მერაბ გელაშვილი იყო ძალიან კეთილი, გულადი, ძლიერი, კეთილსინდისიერი ახალგაზრდა, თავს არ დაზოგავდა არც მეგობრისათვის, არც ერისათვის, უზომოდ უყვარდა თავისი სამშობლო.
როდესაც სოფელ ეშერასთან მოხდა ერთ-ერთი შეტაკება მებრძოლი, თავისი მოსახელე მერაბ ციცქიშვილი. იმწამს გაიქცა მისაშველებლად.მებრძოლები აფრთხილებდნენ:არ წახვიდე. სნაიპერი ისვრისო, მაგრამ ამხანაგს როგორ უღალატებდა!
მიიჭრა დაჭრილთან, ფეხზე წამოაყენა, მაგრამ მტრის ტყვიამ არ აცალა.
სნაიპერის ტყვია თავის არეში მოხვდა და დაჭრილ მეგობართან ერთად დაიღუპა, დაიღუპა მეგობრისა და საქართველოსთვის. ვაი რომ, 27 წლის კაცი უცოლშვილო წავიდა ამ ქვეყნიდან!..
მერაბ გელაშვილი სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოვდა ვახტანგ გორგაასლის II ხარისხის ორდენით.
ორი დაჭრილის გამოსაყვანად მიბრუნებული მერაბ გელაშვილი სნაიპერის ტყყვიამ იმსხვერპლა. მან შეძლო დაეძლია ყოველგვარი შიში, ყოყმანი და ყველაფერი გააკეთა მეგობრების სიცოცხლის გადასარჩენად, თუმცა თვითონაც მათთან ერთად დაილუპა. შეწყდა კიდევ ერთი სიცოცხლე, შეჩერდა კიდევ ერთი მაჯისცემა.
მერაბ გელაშვილი დაიბადა 1965 წლის 21 აპრილს, ხაშურის რაიონის სოფელ ბროლოსანში დაამთავრა სოფ ალის ცხრაწლიანი სკოლა და სწავლა სურამის მე-14 პროფტექნიკურ სასწავლებელში გააგრძელა. 1983 წელს სამხედრო სავალდებულო სამსახურში გაიწვიეს, მსახურობდა ციმბირში, ქ. კრასნოიარსკში.
სამხედრო სამსახურის დასრულების შემდეგ, მერაბი, საცხოვრებლად რუსთავში გადავიდა და მეტალურგიულ ქარხანაში, მუშად.
1992 წელს, ოქტომბერში, აფხაზეთში საბრძოლო მოქმედებების დაწყვებისთანავე, მერაბი აფხაზეთის რეგიონში გაიწვიეს. საკმაოდ ხანმოკლე პერიოდის განმავლობაში, ოთხიდან ოცდასამ ოქტომბრამდე, მერაბმა მონაწილეობა მიილო მრავალ საბრძოლო ოპერაციაში. 23 ოქტომბერს, ეშერასთან, დაინყო მტრის მასირებული შეტევა. ჩვენი მებრძოლები არ შეუშინდნენ მოწინაალმდეგეს და კონტრშეტევით უპასუხეს მას. მტრის ძირითადი შემოტევა მოგერიებული იყო, მაგრამ მოწინაალმდეგე სნაიპერების საშუალებით ცდილობდა ქართველი მებრძოლების ლიკვიდაციას. მერაბთან ერთად მისი თანაქალაქელი, მერაბ ციცქიშვილიც, იბრძოდა, რომელიც ერთ-ერთი ბრძოლის დროს ცეცხლის წინა ხაზზე შევიდა დაჭრილთა დასახმარებლად, თუმცა მან დახმარება ვერ გაუწია მეგობრებს, “ თვითონაც სნაიპერის ტფევიით დაიჭრა. მერაბ გელაშვილი უყოყმანოდ გაეშურა თანამებრძოლების დასახმარებლად, თავისი მოსახელე ფეხზეც წამოაყენა, სწორედ, ამ დროს მიალწია სნაიპერის ტყვიამ მიზანს და თავში დაჭრილი მერაბი ადგილზე გარდაიცვალა.
მერაბ გელაშვილის ოვახმა მადლობირისაგან. მართლაც, მადლობა, საკუთარი სიცოცხლის ფასად.
ითანამშრომლა და ინფორმაცია მოგვაწოდა მიხეილ ნუგზაქრის ძე ბარბაქაძე დაბ. 1967წ. ვეტერანი წარმ. ხაშური
