გელა კაპანაძე დაიბადა 1972 წლის 5 მაისს ხარაგაულის რაიონის სოფელ ღორეშაში. პატარაობიდანვე შრომას აჩვევდნენ მშობლები, სწავლითაც კარგად სწავლობდა და ფეხბურთსაც შესანიშნავად თამაშობდა, სკოლის დამთავრების შემდეგ ეროვნულ გვარდიაში გაიწვიეს – ჯერ რუსთავი, შემდეგ გარდაბანი, კასპი, „შავნაბადა“. ბოლოს თერჯოლის სწრაფი რეაგირების ბატალიონის „მერცხალი“ ზემდეგი გახდა და აფხაზეთის ომიც დაიწყო. საყვარელ ოჯახში შეირბინა, ყველას მოეფერა, ძმას საიდუმლო გაანდო და თან მკაცრად გააფრთხილა:„ნაწილში რომ დავბრუნდები, აფხაზებს უნდა ვეწვიო სტუმრად, გავაგებინო, როგორი ვაჟკაცები ვართ... დედას არ უთხრა...თუ ვინიცობაა ბედმა მიმუხთლა, შენ იცი და შენმა კაცობამ...“

საბედისწერო აღმოჩნდა 1992 წლის 29 დეკემბერი გელასთვის. ახალი წლის მოლოდინში ტყვარჩელის მისადგომებთან, სოფ. კინდღთან მოძებნა იგი სასიკვდილო ჭრილობამ.., „დაჭრილი ვარ, ცოცხალს ნუ დამტოვებთ მტრის ხელში,მომკალით, თქვენ კი თავს უშველეთ!“ – ევედრებოდა თურმე მეგობრებს. გელა კაპანაძე დიდი გმირის სიკვდილით დაეცა... სულ 20 წლისა. საახალწლოდ შავად მოურთეს სახლი გელას დედ-მამას. განაწამები, გაციებული, მაგრამ მაინც ვაჟკაცური, მოასვენეს მშობლიურ კერაზე.

გელას საფლავის ახლოს მისმა მეგობრებმა დიდებული კაკლის ხეივანი გააშენეს.

სტენდისთვის ფოტოები შეაგროვა მამუკა ჭიპაშვილი დაბადებული ხარაგაულში 1971 წელს