ლავრენტი იოსების ძე ქართველიშვილი (დ. 28 აპრილი [ძვ. სტ. 16 აპრილი], 1880, სოფ. იანეთი, ქუთაისის გუბერნია — გ. 22 აგვისტო, 1938, მოსკოვი) —

კავკასიის ასფსრ მმართველი XI /1930 – XII/1931 წწ.

 ქართველი ბოლშევიკი, რევოლუციონერი, პარტიული მოღვაწე.

დაიბადა 1880 წელს, სოფელ იანეთში, გლეხის ოჯახში. 1910-1914 წლებში სწავლობდა კიევის კომერციულ ინსტიტუტში. სტუდენტურ რევოლუციურ მოძრაობაში მონაწილეობისთვის დააპატიმრეს და 1914 წელს სარატოვის ოლქში გადაასახლეს. 1917-1918 წლებში უკრაინის კომუნისტური პარტიის შექმნის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. საქართველოს მწერალთა კავშირის მთავარი ორგანოს ჟურნალის, "მნათობის" პირველი რედაქტორი. მონაწილეობდა რუსეთის სამოქალაქო ომში. 1929 წელს იყო უკრაინის კპ ცკ-ის მეორე მდივანი. 1931 წლის 11 სექტემბრიდან 14 ნოემბრამდე საქართველოს სსრ კომუნისტური პარტიის ცკ-ის პირველი მდივნის პოსტი ეკავა. სხვადასხვა წლებში პარტიულ თანამდებობებზე მუშაობდა დასავლეთ ციმბირში, შორეულ აღმოსავლეთში, უკრაინაში. 1937 წელს ბრალი დასდეს მემარჯვენეთა კონტრტერორისტული, დივერსიულ-მავნებლური ორგანიზაციის წევრობაში. ^[1] 1938 წელს დახვრიტეს. 1956 წელს მოხდა მისი რეაბილიტაცია.