მიხეილ (ედემ) კვარაცხელია დაიბადა 1960 წლის 1 იანვარს ოჩამჩირის რაიონის სოფელ კოჩარაში. სკოლის დამთავრების შემდეგ მოიხადა სავალდებულო სამხედრო სამსახური. დაეუფლა ავტოშემკეთებლის ხელობას. მოგვიანებით ჩაირიცხა ვორონეჟის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში.

1992 წლის 22 იანვარს აფხაზმა ექსტრემისტებმა მის 27 წლის დას წამებით ამოხადეს სული. მიხეილმა (ედემმა) სანადირო თოფი აიღო ხელში,რათა დაეცვა ოჯახი და მიწა-წყალი. თანასოფლელებთან ერთად შეუერთდა ქართველ შევარდენთა ლეგიონის მებრძოლებს. მათ კოჩარელების ევაკუაცია მოახერხეს. ყველაზე გვიან ედემი გავიდა სოფლიდან და ჩაირიცხა 24-ე ბრიგადის III ბატალიონში .

ის და მისი თანამებრძოლები არნახულ მამაცობასა და ვაჟკაცობას იჩენდნენ. მტერს ედემის თავი გარკვეულ თანხად ჰქონდა შეფასებული. იგი, დიდი რისკის ფასად, მაინც ახერხებდა შეპარულიყო მტრის მიერ დაკავებულ კოჩარაში და დის საფლავზე სანთლები აენთო. ერთხელ ძლივს გადაურჩა მტერს წამებისგან. მხოლოდ თავისი საზრიანობით მოახერხა თავის დაღწევა.

1993 წლის 2 ივლისს, ტამიშის დესანტის გადმოსხმის დღეს, ედემი თავის ბიჭებთან ერთად ტამიშის მაიმუნსაშენთან მდებარე პოზიციაზე იყო. მტერმა ორმხრივი ცეცხლი გახსნა. 5 ვაჟკაცი დაიღუპა, ბევრი დაიჭრა. ედემი იბრძოდა,

სანამ ტყვია-წამალი არ გაუთავდათ. თვითმხილველი მოგვითხრობს: დაქირავებულ ბოევიკებს აფხაზები ედგნენ გვერდით, რომელთაც ედემი იცნეს და სახელით ეძახდნენ, ჩაგვბარდიო. ედემმა სროლა შეწყვიტა. ორი ავტომატი მოიმარჯვა, სარდაფიდან ამოსვლა რომ დააპირა, მტერმა იფიქრა, ალბათ გვბარდებაო, მაგრამ ამოვარდა თუ არა, მთელი მჭიდი დაახალა იქ მყოფთ, საპასუხოდ

სახლს ყუმბარა სტყორცნეს, რამაც ჩვენს გმირ მებრძოლს თავის ქალა ახადა.

მისი უსულო ცხედარი დაცხრილეს ავტომატების ჯერით. მიხეილის ნახევრად გახრწნილი გვამის გადმოსვენება მხოლოდ მესამე დღეს შეძლეს თანამებრძოლებმა.