დეკანოზი გიორგი გულორდავა
ძვირფასმა მამაომ, რომელიც ზუგდიდის კვირაცხოვლობის სახელობის
ტაძარში მოღვაწეობდა, თავისი ცხოვრების ნახევარზე მეტი ღმრთისმსახურებაში გაატარა.
მამა გიორგი დაიბადა 1964 წლის 24 ოქტომბერს ქ. ზუგდიდში.
1981 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა და პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლებელი.
1991 წლიდან შეუდგა ეკლესიურ ცხოვრებას და ზუგდიდის კვირაცხოვლობის სახელობის ტაძარში მსახურობდა სტიქაროსნად და
მედავითნედ.
2005 წლის 28 აპრილს იგი მთავარეპისკოპოსმა გერასიმემ დიაკვნად აკურთხა, 2006 წლის 17 დეკემბერს
_ მღვდლად, 2009 წლის 19 სექტემბერს აამაღლეს დეკანოზის ხარისხში. დარჩა მეუღლე და ორი შვილი.
მამაო იყო ადამიანი, რომელმაც ღვთის სიყვარული და შიში ჩამინერგა გულში. 4 წელი მმოძღვრავდა და მისგან
ულევ სითბოსა და სიყვარულს ვიღებდი, რომელიც დღესაც მომყვება. მამაომ თავისი უბრალოებით თითოეულ ჩვენგანს
განსაკუთრებული სულიერება დაგვიტოვა.
2021 წლის 7 თებერვალი იყო, როცა მამაო ბოლო გზაზე გავაცილეთ. თითქოს ერთი ჩვეულებრივი, უბრალო დღე,
რომელიც სხვა დღეებისგან არაფრით გამოირჩეოდა. მიჭირდა ვყოფილიყავი ტაძარში და დამეჯერებინა, რომ მამაო
საკურთხევლიდან არ გამოვიდოდა და ჩვეულად ვეღარ ჩამიკრავდა გულში. მიძნელდება მის გარეშე, რადგან მისი
რჩევა-დარიგებები დღესაც მჭირდება და განვიცდი, რომ ტაძარში მისული, მამაოს წირვაზე ვერ ვხედავ და მხოლოდ
ყვავილებით დამშვენებული საფლავი მხვდება. ეკლესიაში ჩვეული სიმყუდროვეა, იგივე ერთგული მრევლით, ოღონდ
მამაოს გარეშე...
გვ281
მჯერა, რომ მამაოს უკვდავი სული უფალთან ერთად ხარობს და თითოეული ჩვენგანისთვის ლოცულობს. დაველოდები იმ დღეს,
როცა კვლავ შევხვდები ჩემს უსაყვარლეს მამაოს და გულში ჩამიკრავს, მანამდე კი იგი მუდამ ჩემს გულში
იქნება, როგორც მამა... მამა, რომლისგანაც ყველაზე თბილი მოგონებები დამრჩა!
ლიზი შამუგია
