სვანური ზარით არ გაუცილებიათ ჯონდო ხიფთანი მარაღიულ საუფლოში, იგი ტყვიების ზუზუნში დაეცა გაგრაში, სოფელ კოლხიდასთან.
ჩვეულებრივი ცხოვრებით იცხოვრა. დაამთავრა ქ. სოხუმში ინდუსტრიული ტექნიკუმი, ჰყავდა მეუღლე და ორი გოგონა, მაგრამ ადამინის სულაშინ გამოვლინდება მთელი სისრულით, როცა ის სამშობლოს ჭირდება.
ომის პირველი დღეებიდანვე აიღო ჯონდო ხიფთანმა იარაღი და მოხალისეთა რაზმში ჩაეწერა. იმ საბედისწერო დღეს, 29 აგვისტო", სადაზვერვო ოპერაციის ჩატარებაში მონაწილეობის მიღება ისურვა. სვანეთში გაზრდილ ვაჟკაცზე უფრო ვის ემარჯვებოდა უცნობი ბილიკებისა და სათვალთვალოების მიკვლევა. დავალება წარმატებით შეასრულა, მაგრამ თანამებრძოლებთან დაბრუნება აღარ ეწერა. სოფელ კოლხიდასთან შეჩერდა მისი გულისცემა.
