აბაშიძე კონსტანტინე გიორგის ძე (02 ივნისი 1856-10 ივნისი 1917), თავადი, გენერალ-მაიორი (1912); დიდი ალბათობით კახელი აბაშიძეების წარმომადგენელი
ფოტო სიმბოლურია
მართლმადიდებლი. განათლება მიიღო ვლადიმირ კიევის სამხედრო გიმნაზიაში. სამსახურში შევიდა 08/09/1872. დაამთავრა მე -3 ალექსანდრეს სამხედროსკოლა (1 თანრიგისათვის). პროპორშიკი (1874; ) კავკასიური საარტილერიო ბრიგადა. მეორე ლეიტენანტი ( 25.10.1875). 1877-78 წლების რუსეთ-თურქული ომის მონაწილე. ლეიტენანტი ( 26.12.1877). შტაბ-კაპიტანი ( 20.12.1878). კაპიტანი (02.26.1886). პოლკოვნიკი (15.12.1895; ). ბატარეის კომენდანტი, პოლკოვნიკი ( 05.10.1904;). 50-ე საარტილერიო ბრიგადის მე -2 განყოფილების მეთაური (10.24.1904-19.06.1905). 28-ე საარტილერიო ბრიგადის 1-ლი განყოფილების მეთაური (06/19 / 1905-0706.1906). მე -4 დივიზიის მეთაური მე -4 ციმბირული ბრიგადა (06/07 / 1906-03.08.1912). გენერალ-მაიორი (03.08.1912; ). 47-ე საარტილერიო ბრიგადის მეთაური (03/03/1912 წლიდან). მსოფლიო ომის მონაწილე. 05/29/1915 და 06/06/1915. 46-ე არმიის კორპუსის საარტილერიო ინსპექტორი (12.05.-01.11.1916). მოგვიანებით რეზერვში მინსკის სამხედრო ოლქის შტაბში. გარდაიცვალა 10/6/1917.
ფოტო სიმბოლურია ასახავს ეპოქას ვარლამ არისტოკლეს ძე აბაშიძე
აბაშიძეები — ფეოდალური საგვარეულო იმერეთში, ქართლსა და კახეთში. პირველი დოკუმენტური ცნობა ამ საგვარეულოს შესახებ XV საუკუნის II ნახევარს ეკუთვნის. აბაშიძეები განსაკუთრებით დაწინაურდნენ იმერეთის სამეფოში. XV-XVI საუკუნეების მიჯნაზე ზემო იმერეთში ჩამოყალიბდა აბაშიძეების სათავადო, რომელიც განსაკუთრებით გაძლიერდა XVII საუკუნის მიწურულსა და XVIII საუკუნის I ნახევარში. ამ დროს აბაშიძეების სახლი ფლობდა 78 სოფელს, რამდენიმე ეკლესია-მონასტერს, 1500 კომლ ყმას, ჩხერის, სვერის, ნავარძეთის, კაცხისა და სხვა ციხესიმაგრეებს. აბაშიძეები იყვნენ იმერეთის მეფის უძლიერესი ვასალები. ხშირად მათი ნებისამებრ წყდებოდა იმერეთის მეფეთა ტახტზე ასვლა-დარჩენის საკითხი. აბაშიძე გიორგი-მალაქია 1701-1707 წლებში იმერეთის ფაქტობრივი მმართველი იყო. 1774 ერეკლე II-მ თავის სიმამრს ზაალ აბაშიძესა და მის შვილებს კახეთში უბოძა ყმა-მამული. კახეთის აბაშიძეები მათგან მომდინარეობენ. იმერელი აბაშიძეების განაყოფად მიიჩნევენ ქართლის აბაშიძეებსაც. XVIII საუკუნის I ნახევარში იმერელი აზნაური აბაშიძეები ბათუმის მხარეში ჩასახლდნენ, გამაჰმადიანდნენ და ოსმალეთის მთავრობისაგან სანჯაყ-ბეგობა მიიღეს.
http://www.grwar.ru/persons/persons.html?id=1180
Абашидзе Константин Георгиевич (1856–1917),
генерал-майор (1912).
Православный. Образование получил во Владимирской Киевской военной гимназии. В службу вступил 09.08.1872. Окончил 3-е военное Александровское училище (по 1-му разряду). Прапорщик (пр. 1874; ст. 07.08.1874; за отличие) Кавказской гренад. арт. бригады. Подпоручик (пр. 1875; ст. 25.10.1875; за отличие). Участник русско-турецкой войны 1877-78. Поручик (ст. 26.12.1877). Штабс-Капитан (пр. 1879; ст. 20.12.1878; за отличие). Капитан (ст. 26.02.1886). Подполковник (пр. 1895; ст. 15.12.1895; за отличие). Командир батареи 8 л. 9 м. 17 д. Полковник (пр. 1904; ст. 05.10.1904; за отличие). Командир 2-го дивизиона 50-й арт. бригады (24.10.1904-19.06.1905). Командир 1-го дивизиона 28-й арт. бригады (19.06.1905-0706.1906). Командир 2-го дивизиона 4-й Сибирской стр. арт. бригады (07.06.1906-03.08.1912). Ген-майор (пр. 1912; ст. 03.08.1912; за отличие). Командир 47-й арт. бригады (с 03.08.1912). Участник мировой войны. На 29.05.1915 и 06.06.1915 в том же чине и должности. И.д. инспектора артиллерии 46-го арм. корпуса (12.05.-01.11.1916). Позже в резерве чинов при штабе Минского ВО. Исключен из списков умершим 06.10.1917.
Награды: ордена Св. Станислава 3-й ст. с мечами и бантом (1877); Св. Анны 3-й ст. с мечами и бантом (1878); Св. Станислава 2-й ст. с мечами (1878); Св. Анны 2-й ст (1895); Св. Владимира 4-й ст. (1899); Св. Владимира 3-й ст. (1906); Св. Станислава 1-й ст. с мечами (ВП 31.01.1915); Св. Анны 1-й ст. с мечами (ВП 31.01.1915); мечи и бант к ордену Св. Владимира 4-й ст. (ВП 29.05.1915); мечи к ордену Св. Владимира 3-й ст. (ВП 06.06.1915); мечи к ордену Св. Анны 2-й ст. (утв. ВП 30.09.1916).
http://www.grwar.ru/persons/persons.html?id=1180
http://events.mematiane.ge/product-details.php?id=3850
