მიღებული ჰქონდა ევროპული აღზრდა-განათლება.

მამამ - ლევან V დადიანმა თავის სიცოცხლეშივე(1840 წლიდან) ჩააბარა სამთავროს გამგებლობა; 1829-1840წწ. მსახურობდა ლაიბგვარდიის კაზაკთა პოლკში, სადაც პოლკოვნიკის წოდება მიიღო; სამთავროს სათავეში ჩადგომისთანავე ცდილობდა სამთავროში მმართველობის ახალი სისტემის შემოღებას; ამ მიზნით ქვეყანა 8 მაზრად(ოლქად) დაყო და თითოეულ მათგანს სათავეში მდივან-ბეგი ჩაუყენა; მოხელეთა თანამდებობის მემკვიდრეობით გადაცემის ნაცვლად მათი დანიშვნა შემოიღო; მთავრის ტახტთან შექმნა სამდივნო მოხელეთა შტატით; თავად-აზნაურების ყმობისაგან გაათავისუფლა დაბალი სამღვდელოება; ზრუნავდა ვაჭრობისა და მრეწველობის განვითარებაზე; 1848 წელს მეაბრეშუმეობის განვითარების მიზნით სამეგრელოში მიიწვია ფრანგი როზმორდიუკი, რომელმაც ზუგდიდში გამართა აბრეშუმის საწარმო; მის დროსვე მოეწყო არყის სახდელი ქარხნები ზუგდიდსა და სალხინოში; დავით დადიანი მწიგნობრობის დიდი მოყვარული იყო; შეაგროვა ქართულ ხელნაწერ წიგნთა მდიდარი კოლექცია, რომელიც შემდეგ მისმა შვილმა ნიკო დადიანმა ქართველთა შორის წერა–კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას გადასცა; რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი. დაკრძალულია მარტვილის მონასტერში

წყარო: საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.2. – თბ., 2012. – გვ.286

• წმინდა სტანისლავის ორდენი
• წმინდა ანას ორდენი
• წმინდა ვლადიმირის ორდენი
• Дадиани (Дадиан) Давид Леванович (Левонович, Леонович), князь  (1812 – 30.08.1853)
              генерал-майор с 27.04.1845
  
• http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00004670/
• https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%94%D0%B0%D0%B4%D0%B8%D0%B0%D0%BD%D0%B8,_%D0%94%D0%B0%D0%B2%D0%B8%D0%B4_%D0%9B%D0%B5%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87