ორბელიანი ნიკოლოზ ვახტანგის ძე, (1672 – 1732). მროველი ეპისკოპოსი. ტფილელიმიტროპოლიტი. მეფე ვახტანგს ახლდა რუსეთში.

ღირსი მამა ექვთიმე (მჭედლიშვილი)

ფიცხელაური (დიმიტრი) დოსითეოსი  მთავარეპისკოპოსი 

კათოლიკოსმა ანტონ II-მ (ბაგრატიონი), რუსთველ-ნინოწმინდელი მიტროპ. სტეფანეს (ჯორჯაძე) წარ–- დგინებით, გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მონასტრის წინამძღვრად, შიომღვიმის მონასტრის წინამძღვარი, არქიმ. დომენტი (დავითაშვილი-ბაგრატიონი) დანიშნა.

არქიმანდრიტი დომენტი (დავითაშვილი-ბაგრატიონი) 04.1804-21.03.1815

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

1819 წელს საქართველოს ეგზარქოსმა თეოფილაქტემ (რუსანოვი) წმინდა სინოდისაგან ითხოვა ლოცვა-კურთხევა თბილისში. მამათა მონასტრის გახსნასთან დაკავშირებით, როგორც ეს რუსეთის სხვა ქალაქებში იყო მიღებული. ამის გამო დარეჯან დედოფლის ყოფილ რეზიდენციაში ჩამოყალიბდა მამათა მონასტერი, რომლის პირველ წინამძღვრად დაადგინეს საქართველო-იმერეთის სინოდალური კანტორის წევრი, ქვათახევისა და შიო მღვიმის მონასტრების წინამძღვარი, არქიმანდრიტი ათანასე (პეტრიაშვილი).

1815 წლის 29 სექტემბერს ნათლისმცემლის მონასტრის წინამძღვრად ქვათახევის მონასტრის წინამძლვარი, არქიმ. ათანასე (პეტრიაშვილი) დაინიშნა.

არქიმანდრიტი ათანასე (პეტრიაშვილი) 29.09.1815- 19.01.1819

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი;

1819 წლის 19 იანვარს მონასტრის წინამძღვრად არქიმ. დიმიტრი (ლიონიძე) დაინიშნა. იგი ცნობილი დიპლომატის, საზოგადო მოღვაწისა და ერეკლე მეფის უახლოესი მრჩევლის სოლომონ ლიონიძის უმცროსი ძმა იყო. 1773 წლიდან, რვა წლის ასაკიდან, იზრდებოდა ნათლისმცემლის მონასტერში და არქიმ. ექვთიმეს აღზრდილი გახლდათ. თუმცა მალევე, 1819 წლის 21 აგვისტოს არქიმ. დიმიტრიმ, ჩვენთვის უცნობი მიზეზის გამო, საქართველოიმერეთის სინოდალურ კანტორას წინამძღვრობიდან გათავისუფლება სთხოვა, რაც დაკმაყოფილდა. იმავე დღეს მონასტერში ჩატარდა გამოკითხვა, სადაც გაირკვა რომ, ბერ დოსითესა და მორჩილ აბრამიშვილს წინამძღვრად უნდათ მღვდელ-მონაზონი ანტონი (ჯანდიერი) მლვდელ-მონაზონ მაკარის არცერთი; მღვდელ-მონაზონ რაფიელს (ბუნიათიშვილი), ბერებს -- ბართლომესა და აკაკის, მორჩილ ხოსროშვილის უნდოდათ ისევ არქიმ. დიმიტრი. თუმცა საქართველოს ეგზარქოსმა სხვაგვარად გადაწყვიტა და მონასტრის წინამძღვრად, პირველად მის ისტორიაში, რუსი წინამძღვარი, არქიმანდრიტი ირინეოსი (კლუჩარევი) განამწესა (საქართველოს სახელმწიფო ცენტრალური საისტორიო არქივი, ფ. 488, აღწერა 1, საქმე N 1183, გვ. 3; ფ. 489, აღწერა 1, საქმე N:930, გვ. 6). 

არქიმანდრიტი დიმიტრი (ლიონიძე) 19.01.1819- 19.08.1819

1821 წლის მაისში მამა ათანასე (პეტრიაშვილი) რუსეთში გაემგზავრა. მის შემდეგ ფერისცვალების მონასტრის წინამძღვრები იყვნენ: არქიმანდრიტი ირინეოსი (კლუჩარევი) 1821-1824 არქიმანდრიტი ევგენი 1824-1832 არქიმანდრიტი სერგი (ორლოვი) 1832-1840 არქიმანდრიტი ფლაბიანე (ოსტროუმოვი)  1840 1851 არქიმანდრიტი ისრაელი (ლუკინი) 1851-1858 არქიმანდრიტი ფოტი (შირევსკი) 1858-1860 არქიმანდრიტი ვიქტორინი (ლუბიმოვი) 1860-1868 არქიმანდრიტი იოსები (ჩეპიგოვსკი) 1869-1875 არქიმანდრიტი კესარიოსი (ჩეკურიშვილი) 1876-1902 ეპისკოპოსი დიმიტრი (აბაშიძე) 1902-1903 ეპისკოპოსი ექვთიმე (ელიაშვილი) 1903-1906 ეპისკოპოსი დავითი (კაჭახიძე) 1907-1909 არქიმანდრიტი დოსითეოსი (ბერძნიშვილი) 1909-1910 ეპისკოპოსი ანტონი (გიორგაძე) 1910-1917 არქიმანდრიტი დიმიტრი (ყარყარაშვილი) 1922-1928 მიტროპოლიტი მელქისედეკი (ფხალაძე) 1928-1934 დარიის მონასტერი სამშობლოს მძიმე ხვედრით შეწუხებულ ქართველ დიდებულთა ერთ-ერთი თავშეყრის ადგილი იყო. ამ პერიოდში აქ მოღვაწეობდა 1832 წლის შეთქმულების აქტიური მონაწილე მღვდელ-მონაზონი ტარასი (ალექსი-მესხიშვილი), მღვდელ-მონაზონი პორფირი (ოქროპირ ბატონიშვილის მოძღვარი, იგი 1830 წელს, შეთქმულების გამომჟღავნებამდე გარდაიცვალა ქოლერით), მღვდელ-მონაზონი ფილადელფოსი (კიკნაძე).

არქიმანდრიტი ირინეოსი (კლუჩარევი) 19.08.1819-1.06.1821

არქიმანდრიტი ელეფთერი (ზუკაკიშვილი) 08.1821- 10. 1822

არქიმანდრიტი ევგენი 30.1 1.1822-2.06. 1826

გარეჯის წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის მონასტრის წინამძღვარი, კალიგრაფი, მწიგნობარი და საუცხოო მგალობელი -- არქიმანდრიტი თეოდოსი (ერისკაცობაში ნიკოლოზ გიორგის ძე ხელაშვილი, 1777-1844). სწორედ ამ საუკეთესო მამულიშვილების ნაკვალევსა და

გამორჩეული საეკლესიო მოღვაწე გახლდათ არქიმ. თეოდოსი (ხელაშვილი), რომელიც სამეფო კართან დაახლოებული პირი გახლდათ. მამამისი, დეკ. გიორგი თელავში მეფის კარის მოძღვრად მსახურობდა. ბერად აღკვეცამდე არქიმ. თეოდოსი (ერისკაცობაში –- დეკ. ნიკოლოზი) წლების განმავლობაში იყო თბილისისა და თელავის სასულიერო სასწავლებლებში ზედამხედველი და პედაგოგი, კახეთის საეკლესიო ქონების მმართველი და ჰქონდა აქტიური მიმიწერა რუსეთში მყოფ ქართველ ბატონიშვილებთან. 1829 წელს მან დააშოშმინა გლეხთა აჯანყება საგარეჯოში. საქართველოს ეკლესიის ისტორიის მკვლევარი, დეკ. პოლ. კარბელაშვილი მის შესახებ წერდა: „ეგზარქოსმა მოსემ 1833 წლის ნოემბერში აღმოსავლეთ საქართველოს ეპარქიები მოიარა და ამ დროს ნინოწმიდელებმა სთხოვეს -–- დროებითი ეკლესიის გამართვის ნებართვა ნინოწმინდელთა სასახლეში. მოსემ ნება მისცა. 1834 წლის 13 იანვარს საქართველო-იმერეთის სინოდალურმა კანტორამ მისწერა არქიტექტორს როკოვს,

არქიმანდრიტი თეოდოსი (ხელაშვილი) 2.02.1827-24.02. 1844 

მაჩაბელი თეოფანე  არქიმანდრიტი 

1852 წლის 11 მარტს დავითგარეჯის მონასტრის წინამძღვრად არქიმანდრიტი თეოფანე (მაჩაბელი) დაინიშნა. იგი გარეჯის ლავრაში 1806 წლიდან ცხოვრობდა და მრავალი მოვლენისა და ისტორიული ფაქტის მომსწრე იყო. წინამძღვრობამდე იგი წლების მანძილზე ასრულებდა მონასტრის ხაზინადრისა და თანაშემწის მოვალეობას, იყო გამოცდილი და მოსაგრე ბერი.

იღუმენი თეოფანე (მაჩაბელი) 27.02.1844- 15.07.1844 

ჯორჯაძე იოანე არქიმანდრიტი

არქიმანდრიტი იოანე (ჯორჯაძე) 15.07.1844-1865

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი, 15) აქ აღზრდილი და კარგი ხელოვანი ზაქარია არქიმანდრიტი კოსტაშაბიშვილი;

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი, 17) არქიმანდრიტი დომენტი შანშიაშვილი, აქ დასაფლავებული;

მატათაშვილი მაკარი (მიხეილ დიონისეს ძე)  არქიმანდრიტი

მატათაშვილი მაკარი (მიხეილ დიონისეს ძე)  არქიმანდრიტი 1824-1892წწ  ბოდბის მონასტერი. 1860-70წ. გარეჯი (საგარეჯო) წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის მონასტრი

 არქიმანდრიტი მაკარი (მატათაშვილი) 10.09.1865-7.06.1892

იოსებ მაჭავარიანი დაიბადა 1870 წელს სიღნაღის მაზრის სოფელ მელაანში მღვდლის ოჯახში.

   1884-1888 წლებში გარეჯის წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის მონასტერში საბერო მორჩილებას გადიოდა, სადაც შეისწავლა წმინდა წერილი, გალობა და საეკლესიო ტიბიკონი. რუსულ ენაზე მსახურება მან ეგზარქოსების კარის წმინდა ჯვრის სახელობის ეკლესიაში ისწავლა.

   1889 წელს პანკისის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის მედავითნედ დაინიშნა. 1895 წელს სოფელ კალაურის წმინდა ნინოს სახელობის ეკლესიის მედავითნედ გადაიყვანეს. კალაურში მსახურების პერიოდში პედაგოგიური საქმიანობით იყო დაკავებული. ადგილობრივ სკოლაში ბავშვებს უსასყიდლოდ ასწავლიდა.

   1905 წელს თბილისში, ვერის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესიის მედავითნედ დაინიშნა.

   1907 წესლ ეგზარქოსმა ნიკონმა (სოფისკი) დიაკვნად აკურთხა, მეორე დღეს მღვდლად დაასხა ხელი და ვეჯინის წმინდა  გიორგის სახელობის ეკლესიაში განამწესა.

   1910 წელს ვეჯინის სამინისტრო სკოლის საღვთო სჯულის მასწავლებლად დაინიშნა.

   1914 წელს საგვერდულით დაჯილდოვდა.

   1918 წლიდან მამა იოსები გახლდათ "ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების" ვეჯინის განყოფილების გამგეობის წევრი. იგი გახლდათ ამ საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძნებელი და აქტიურად იყო ჩაბმული საზოგადოების საქმიანობაში.

   1922 წლის ივნისში ისევ იხსენიება ვეჯინის ეკლესიის წინამძღვრად.

   1923 წელს მამა იოსებმა ანაფორა გაიხადა და  სოფლის მეურნეობას მიჰყო ხელი. ჰყავდა მეუღლე ანა დავითის ასული და შვილები: თამარი, მარიამი, ქსენია, ეკატერინე და ელენე.

   მამა იოსების შემდგომი ბედი უცნობია.

ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი

ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება, საზოგადოების ვეჯინის განყოფილების გამგეობის წევრი (1918-)

ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება, საზოგადოების ვეჯინის განყოფილების წევრი (1918-)

ბიბლიოგრაფია გიორგი მაჩურიშვილი

წიკლაური მალაქია ბერი (მათე სიმონის ძე), იღუმენი, 1871-1937წწ

ცაბაძე ევსევი არქიმანდრიტი 

წიგნიდან ღირსი სტეფანე და მის მიერ დაარსებული ხირსის მონასტერი ავტორი ეპისკოპოსი კირიონი

არქიმანდრიტი ევსევი, ხირსის წმინდა სტეფანეს სახელობის მონასტრის წინამძღვარი, გვარად ცაბაძე, დაიბადა 1839 წელს, გარდაიცვალა 1898 წლის 11 სექტემბერს. 

არქიმანდრიტი ევსევი (ცაბაძე) 4.09.1892- 14.07. 1897 

ოქროპირიძე ლეონიდე  კათოლიკოს პატრიარქი

მიქიაშვილი დიდიმე  იღუმენი

1898 წელს ეპ. ლეონიდეს (ოქროპირიძე) ლოცვაკურთხევით მონასტრის ხაზინადარმა მღვდელ-მონაზონმა დიდიმმა (მიქიაშვილი) წვიმებისგან დაქცეული ძველი სენაკები განაახლა.

ზურაბაშვილი ათანასე - ერისკაცობაში ალექსი მიხეილის ძე, 1856-1916წწ. მღვდელმონაზონი,ხირსის წმინდა სტეფანეს სახელობის მამათა მონასტერი

მღვდელმონაზონი ათანასე - ერისკაცობაში ალექსი მიხეილის ძე ზურაბაშვილი

1856 წელს, გლეხის ოჯახში დაიბადა. წერა-კითხვა, წმინდა წერილი, გალობა და საეკლესიო ტიბიკონი მარტყოფის წმინდა ანტონის სახელობის მონასტერში შეისწავლა.

1880 წლის 11 ივნისს ამავე მონასტრის მორჩილად განამწესეს.

1885 წლის 15 დეკემბერს ეგზარქოსების წმინდა ჯვრის სახელობის კარის ეკლესიაში ბერად აღკვეცეს და სახელად ათანასე უწოდეს.

1886 წლის 2 თებერვალს დიაკვნად აკურთხეს. 1888 წლის 1 მაისს მღვდლად დაასხეს ხელი და ზედაზენის წმინდა იოანეს სახელობის მონასტერში განამწესეს.

1889 წლის 15 მაისს საგვერდულით დაჯილდოვდა.

1891 წლის 12 თებერვალს საფარის წმინდა საბა განწმედელის სახელობის მონასტერში გადაიყვანეს.

1892 წლის 17 ნოემბერს ქვათახევის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის მონასტერში განამწესეს და ხაზინადრად დაინიშნა.

1899 წლის 18 ივნისს გათავისუფლდა ხაზინადრის თან

გვ204

ამდებობიდან. 1899 წლის 6 სექტემბერს ალავერდის წმინდა გიორგის სახელობის მონასტერში განამწესეს.

1900 წლის 10 იანვარს გარეჯის წმინდაიოანე ნათლისმცემლის სახელობის მონასტერში გადაიყვანეს და ხაზინადრად დაინიშნა.

1902 წლის 6 მაისს სამკერდე ოქროს ჯვრით დაჯილდოვდა.

1905 წლის 15 ივნისს ხირსის წმინდა სტეფანეს სახელობის მონასტერში განამწესეს და ბოდბის დედათა მონასტერში პერიოდულად წირვალოცვის შესრულება დაევალა.

1914 წლის 16 დეკემბერს ბეთანიის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის სახელობის მონასტრის წინამძღვრად დაინიშნა.

1915 წლის შემოდგომაზე გაათავისუფლეს წინამძღვრობიდან. მამა ათანასე დროებით თბილისში, თავის ნათესავებთან დასახლდა.

1916 წლის 11 მარტს იგი ხოლერით გარდაიცვალა. დაასაფლავეს ნათლუღის წმინდა ბარბარეს სახელობის სამხედრო სასაფლაოზე.

აქ აღზრდილი არქიმანდრიტი ბესარიონი ქსნის ერისთავიშვილი;

სხედან მარცხნიდან: არქიმანდრიტი იონა (შავლიაშვილი) და ეპისკოპოსი ლეონიდე (ოქროპირიძჰქძე). უკან ცენტრში დგას მორჩილი ალექსანდრე ალადაშვილი. გარეჯის ნათლისმცემლის მონასტერი XX საუკუნის დასაწყისი; 

ალადაშვილი მიტროპოლიტი გიორგი 

1912 წ. 11 აპრილს, ძველი ტრადიციის გათვალისწინებით, მონასტრის წინამძღვრად დაინიშნა იმერეთის ეისკოპოსი გიორგი (ალადაშვილი), რომელიც 1917 წლის 1 მაისამდე განაგებდა გელათს მონასტერში მყოფი ნაცვლის, („ნამესტნიკის“) იღუმენ ანთიმოზის (რობაქიძე) მეშვეობით.

მღვდელმონაზონი დანიელი - ერისკაცობაში დავით გილაშვილი

1865 წელს, თბილისის გუბერნიაში, გლეხის ოჯახში დაიბადა. დაქვრივების შემდეგ ბერადშედგომის სურვილმა ვარძიის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის მონასტერში მიიყვანა, სადაც წერა-კითხვა, საღმრთო წერილი, გალობა და საეკლესიო ტიბიკონი ისწავლა.

1902 წლის 12 აგვისტოს დავით გარეჯის მონასტერში გადაიყვანეს.

1904 წლის 14 თებერვალს იღუმენმა დიდიმმა (მიქიაშვილი) ბერად აღკვეცა და სახელად დანიელი უწოდა.

1906 წლის 16 დეკემბერს გარეჯის წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის მონასტერში გადაიყვანეს.

1908 წლის 6 მაისს დიაკვნად აკურთხეს. 1909 წლის 14 მაისს მღვდლად დაასხეს ხელი და ალავერდის წმინდა გიორგის სახელობის მონასტერში ბერდიაკვნის შტატში განამწესეს.

1913 წლის 29 ივლისს დავით გარეჯის მონასტერში დაადგინეს.

1915 წლის 16 თებერვალს ხირსის წმინდა სტეფანეს სახელობის მონასტერში გადაიყვანეს და ხაზინადრად დაინიშნა.

1916 წლის აღდგომას, წმინდა სინოდის ბრძანების საფუძველზე საგვერდულით დაჯილდოვდა.

1918 წლიდან მამა დანიელი სხვადასხვა მონასტრებში მოღვაწეობს.

XX საუკუნის 20-იანი წლებიდან ერწო-თიანეთის მხარეში დამკვიდრდა და იქაურ სოფლებში აღასრულებდა ღვთისმსახურებას.

1944 წლის 30 აგვისტოს, წილკნელი ეპისკოპოსი ტარასი წერილს უგზავნის სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს კალისტრატეს: “მღვდლები, რომლებიც თქვენდამო გამოგზავნილ სიაში არ იყვნენ და ნამდვილად კი მსახურობენ, არიან შემდეგნი: მღვდელი ალექსანდრე წიკლაური, რომელიც მსახურობს და არ შეუწყვეტია სამსახური, არის ერწოში თავის სოფელში მელიასხევში და ეკლესია ჰქონდა სოფელ საყდრიონში. ეხლა აქვს თუ არა წირვალოცვა არ ვიცი ზუსტად. სადაც კი მისწვდება ერწოში, ყველგან ის ასრულებს წესებს. რადგან თქვენ არ გცოდნიათ ამ მღვდლის ყოფნა იქ, მაშასადამე არც მირონი ექნება თქვენგან წაღებული. მე რაც მცხეთაში ვმსახურობ 7 წელია და მათ შორის ექვსი წელია წილკნის ეპისკოპოსად და არც ჩემთან გამოცხადებულა არც მირონისათვის და არც არაფრისათვის. საინტერესოა, რით ნათლავს ბავშვებს? ასევე მსახურობს მღვდელმონაზონი დანიელი, ესეც ერწოში, ოღონდ არ ვიცი რომელ სოფელში. მღვდელმა წიკლაურმა იცის მისი მისამართი. შარშან იყო ჩემთან, მანდატს თუ ადგილს თხოულობდა, მე თქვენთან გამოვგზავნე და არ ვიცი იყო თუ არა“. როგორც ჩანს, მოხუცებული მოძღვარი 40-იან წლებში კიდევ განაგრძობდა მღვდელმსახურებას. სავარაუდოთ, ამის შემდგომ, იგი მალევე გარდაიცვალა, რადგან 1950 წლის სამღვდელოების აღწერაში იგი უკვე აღარ მოიხსენიება ცოცხალთა შორის.

კაჭახიძე  დავითი მიტროპოლიტი

გიორგაძე ანტონი (ალექსი) ლუკას ძე ქუთათელი მიტროპოლიტი  1866-1918წწ დაბ. ქუთაისი ფოტო

1821 წლის მაისში მამა ათანასე (პეტრიაშვილი) რუსეთში გაემგზავრა. მის შემდეგ ფერისცვალების მონასტრის წინამძღვრები იყვნენ: არქიმანდრიტი ირინეოსი (კლუჩარევი) 1821-1824 არქიმანდრიტი ევგენი 1824-1832 არქიმანდრიტი სერგი (ორლოვი) 1832-1840 არქიმანდრიტი ფლაბიანე (ოსტროუმოვი)  1840 1851 არქიმანდრიტი ისრაელი (ლუკინი) 1851-1858 არქიმანდრიტი ფოტი (შირევსკი) 1858-1860 არქიმანდრიტი ვიქტორინი (ლუბიმოვი) 1860-1868 არქიმანდრიტი იოსები (ჩეპიგოვსკი) 1869-1875 არქიმანდრიტი კესარიოსი (ჩეკურიშვილი) 1876-1902 ეპისკოპოსი დიმიტრი (აბაშიძე) 1902-1903 ეპისკოპოსი ექვთიმე (ელიაშვილი) 1903-1906 ეპისკოპოსი დავითი (კაჭახიძე) 1907-1909 არქიმანდრიტი დოსითეოსი (ბერძნიშვილი) 1909-1910 ეპისკოპოსი ანტონი (გიორგაძე) 1910-1917 არქიმანდრიტი დიმიტრი (ყარყარაშვილი) 1922-1928 მიტროპოლიტი მელქისედეკი (ფხალაძე) 1928-1934 დარიის მონასტერი სამშობლოს მძიმე ხვედრით შეწუხებულ ქართველ დიდებულთა ერთ-ერთი თავშეყრის ადგილი იყო. ამ პერიოდში აქ მოღვაწეობდა 1832 წლის შეთქმულების აქტიური მონაწილე მღვდელ-მონაზონი ტარასი (ალექსი-მესხიშვილი), მღვდელ-მონაზონი პორფირი (ოქროპირ ბატონიშვილის მოძღვარი, იგი 1830 წელს, შეთქმულების გამომჟღავნებამდე გარდაიცვალა ქოლერით), მღვდელ-მონაზონი ფილადელფოსი (კიკნაძე).

არქიმანდრიტი ანტონი (გიორგაძე) 30.01.1910-7.06.1911

მღვდელმონაზონი იაკობი - ერისკაცობაში იოანე ღვთისავარის ძე გესლაშვილი

1870 წელს თბილისის გუბერნიის, თიანეთის მაზრაში, სოფელ ჯვარბოსლევში გლეხის ოჯახში დაიბადა. სწავლა-განათლება ოჯახში მიიღო.

1896 წელს დავით გარეჯის მონასტერში მორჩილად განამწესეს.

1898 წელს ათონის მთის წმინდა იოანე ღვთისმეტყველის სახელობის ქართველთა სავანეში გაემგზავრა, სადაც სამწლიანი მორჩილების გავლის შემდეგ 1902 წელს ამავე სავანის წინამძღვარმა სქემმღვდელმონაზონმა იონამ (ხოშტარია) ბერად აღკვეცა და სახელად იაკობი უწოდა.

1910 წელს სამშობლოში დაბრუნდა და შუამთის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის სახელობის მონასტრის საძმოში განამწესეს.

1911 წელს გარეჯის წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის მონასტერში გადაიყვანეს.

1913 წელს გორის ეპისკოპოსმა ანტონმა (გიორგაძე) დიაკვნად აკურთხა.

1914 წლის 9 მარტს მღვდლად დაასხა ხელი. მღვდელმონაზონი იაკობი 1914 წლის ზაფხულში მოულოდნელად გარდაიცვალა. შემორჩენილი წერილი, რომელსაც ამავე მონასტრის წინამძღვარი არქიმანდრიტი ნაზარი (ლეჟავა) უგზავნის მონასტრის ძმობას: “მაღალ ღირს იოვანე ნათლის მცემლის არქიმანდრიტს გერასიმეს - უზომოთ და გამოუთქმელად შემაწუხა ტრაგიკულმა სიკვდილმა მეტად ღირსის მამა იაკობისამ. ღმერთმა აცხოვნოს და დაუმკვიდროს ზეცათა სასუფეველი. ეხლა ჩემის ამა მოწერილობისა თანავე გააღეთ მისი სენაკი თანდასწრებით ყველა ძმათა და აღწერეთ ყოველივე რაიცა ცხოვნებულს დარჩა ან ფულად ან ტანისამოსით. მოაწერეთ ყველამ ხელი და ეს აქტი მე გამომიგზავნეთ მთავრობასთან წარსადგენად. მერმეთ ყოველის პატივისცემით და გულს მოდგინებით და სიყვარულით, ისე როგორც იმედი მაქვს დაასაფლავეთ. ამასთანავე გიგზავნით ოთხს ცალს .. ნახვამდის. გულით ვინაწილებ ძმათა მწუხარებას მამა იაკობისა. თივის საქმე თქვენ იცით. დაბეჭდილი ნივთების .. რომელიც მამა იაკობს ჰქონდა, მამა მაკარის ჩააბარეთ. თქვენი არქიმანდრიტი ნაზარი“. ალავერდის წმინდა გიორგის სახელობის მამათა მონასტერი: მღვდელმონაზონი ზენონი (სუმბაძე, იხ. ზემოთ). 

გვ208

 : ფოტომატიანე  საპატრიარქოს უწყებანი. თბილისი, 2013. 3-9 ოქტომბერი, N32 (691), გვ.17-20.  ფოტო, მოკლე ბიოგრაფია

არქიმანდრიტი იოანე (სილევან) კიკვაძე

დაიბადა 1950 წლის 1 იანვარს ქობულეთის რაიონში.

განათლება: დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო-სამსახიობო ფაკულტეტი.

შრომითი საქმიანობა:

1967-1968 წლებში მუშაობდა ქ. მახარაძის საბურავების ქარხანაში;

1968-1987 წლებში იყო ქ. მახარაძის სახელმწიფო დრამატული თეატრის მთავარი რეჟისორი და მსახიობი;

1987-1990 წლებში – ქ. ზუგდიდის სახელმწიფო თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელი და მსახიობი.

სასულიერო ცხოვრება:

1989 წლიდან წავიდა მორჩილად შიო მღვიმის მონასტერში, იყო შემოქმედის ეკლესიის მედავითნე;

1991 წელს აკურთხეს ჯერ დიაკვნად, შემდეგ – მღვდლად, 1995 წელს მიიღო დეკანოზის ხარისხი;

1997 წლის 23 ნოემბერს, გიორგობის დღესასწაულზე, დადგენილ იქნა საინგილოში, კახის რაიონში მოქმედი ეკლესიის წინამძღვრად;

1999 წელს გადმოყვანილ იქნა თბილისში ლურჯი მონასტრის მღვდლად;

2007 წლის 12 ივლისს აღიკვეცა ბერად და დაინიშნა მთაწმინდის მამა დავით გარეჯელის სახელობის მონასტრის წინამძღვრად.

დაჯილდოებულია მიტრით, ოქროს ჯვრით და მეორე ჯვრის ტარების უფლებით.

საპატრიარქოს უწყებანი N27 14-19 სექტემბერი 2007წ გვ. 7

12 ივლისს სვეტიცხოვლის 12 მოციქულის სახელობის საპატრიარქო ტაძარში არქიმანდრიტმა ისააკმა (ღადუა) ბერად აღკვეცა მამა დავითის ტაძრის წინამძღვარი დეკანოზი ბასილ კიკვაძე და სახელად იოანე უწოდა.

წყარო: მამა დავითის ტაძრის წინამძღვრები (არასრული სია)

2002-2010 არქიმანდრიტი იოანე (კიკვაძე)

გარეჯის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტერი III ნაწილი,  მონასტერში მუდმივად ერთი ბერ-დიაკვანი ნეოფიტე (ჯობავა) ცხოვრობს, რომელსაც პერიოდულად ეხმარებიან თბილისიდან ჩასული მრევლი და მორჩილები.