იღუმენი ნიკოლოზი - ერისკაცობაში ნიკოლოზ მიქელაძე

1854 წელს, თავადის ოჯახში დაიბადა. წერა-კითხვა, საღმრთო წერილი, გალობა და საეკლესიო ტიბიკონი გელათის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის სახელობის მონასტერში ისწავლა.

1881 წლის 6 აპრილს მარტვილის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის საკათედრო ტაძრის მგალობელთა გუნდის რეგენტად დაინიშნა.

1886 წლის 6 სექტემბერს ალავერდელმა ეპისკოპოსმა ბესარიონმა (დადიანი) შუამთის ყოვლადნწმინდა ღვთისმშობლის შობის სახელობის მონასტერში გადაიყვანა და იქაც გუნდის ხელმძღვანელობა ჩააბარა.

 1893 წლის 29  ივნისს ამავე მონასტერში ეპისკოპოსმა ბესარიონმა ბერად აღკვეცა და სახელად ნიკოლოზი უწოდა. ამავე წლის 3 ივლისს დიაკვნად აკურთხა, ხოლო მეორე დღეს - მღვდლად დაასხა ხელი და ალავერდის წმინდა გიორგის სახელობის საკათედრო ტაძარში განამწესა.

1893 წლის 15 ოქტომბერს ალავერდისა და შუამთის მონასტრების ეკონომოსად დაინიშნა და 10 ნოემბერს შუამთაში გადაიყვანეს.

1898 წლის 21 სექტემბერს საგვერდულით დაჯილდოვდა.

1902 წლის 29 ოქტომბერს შუამთის მონასტრის ხაზინადრად დაინიშნა.

1903 წლის 6 მაისს სამკერდე ოქროს ჯვრით დაჯილდოვდა.

1907 წლის 7 მაისს წმინდა ანას

გვ206

III ხარისხის ორდენი ეწყალობა.

1911 წლის 6 მაისს იღუმენის წოდება მიენიჭა და ენქერით დაჯილდოვდა.

1913 წლის 28 თებერვალს რომანოვების მეფობის 300 წლისთავთან დაკავშირებით სამახსოვრო მედალით დაჭჯილდოვდა.

1915 წლის 6 მაისს წმინდა ანას II ხარისხის ორდენი უბოძეს.

1926-27 წლებში კომუნისტებმა დახურეს შუამთის მონასტრის და მამა ნიკოლოზი იძულებული გახდა სოფელ რუისპირის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესიაში გადასულიყო, სადაც რიგით მღვდელმსახურად მოღვაწეობდა. იღუმენი ნიკოლოზი 1929 წლის 9 ნოემბერს გარდაიცვალა. წესი ანდერძისა შეასრულა თელავის ღვთაების სახელობის ეკლესიის წინამძღვარმა, დეკანოზმა ეპიფანე ჯაოშვილმა. დაკრძალულია რუისპირის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის სასაფლაოზე.