სოლომონ ელიოზიშვილი დაიბადა 1829 წელს მღვდლის ოჯახში. ეკუთნოდა აზნაურთა წოდებას. დაამთავრა სარატოვის სასულიერო სემინარია.

1856 წელს ეგზარქოსმა ისიდორემ (ნიკოლსკი) დიაკვნად აკურთხა, მეორე დღეს მღვდლად დაასხა ხელი და თბილისის ყოვლდაწმიდა სამების სახელობის ტაძარში დანიშნა.

1858 წელს თბილისის სასულიერო სასწავლებელში მეორე კლასების მასწავლებლად დაინიშნა და ამასთანავე დაევალა სიონის საკათედრო ტაძარში კატეხიზატორული საუბრების წარმოთქმა.

1859 წელს თბილისის სასულიერო სასწავლებლის ინსპექტორის თანაშემწედ აირჩიეს. იმავე წლის აგვისტოში სასწავლებლიდა გათავისუფლდა და ქაშვეთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიაში მეორე მღვდლად დაინიშნა.

1862 წელს საგვერდულით დაჯილდოვდა.

1864 წელს სკუფია უბოძეს.

1867 წელს კომისიის წევრად აირჩიეს, რომელსაც ქაშვეთის გალავნის "გამშვენება" ევალებოდა.

1868 წელს თბილისის სახალხო სასამართლოს პირველ განყოფილებაში აღსარებების ჩაბარება დაევალა, რასაც უსასყიდლოდ ასრულებდა.

1869 წელს კამილავკა ეწყალობა.

1872 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიის გამგეობის წევრად აირჩიეს და ამ მოვალეობას 1885 წლამდე ასრულებდა.

1879 წლიდან მამა სოლომონი გახლდათ "ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების" ნამდვილი წევრი და აქტიურად იყო ჩაბმული საზოგადოების საქმიანობაში.

1881 წელს სამკერდე ოქროს ჯვარი მიიღო.

1882 წელს თბილისის ეპარქიალურ ქალთა სასწავლებელში საპატიო წევრად აირჩიეს.

1884-1899 წლებში ვერის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ტაძრის წინამძღვარი გახლდათ.

1885 წელს წმინდა სინოდმა მადლობის სიგელით დააჯილდოვდა.

1892 წელს სიონის სათადერო ტაძარში დეკანოზის ხარისხში აიყვანეს.

1897 წლის 27 მარტის "ცნობის ფურცელში" გამოქვეყნდა ცნობა, რომ ვერის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის საეკლესიო-სამრევლო სკოლის შენობაში საკვირაო სკოლა გაიხსნა, რომლის გამგედ დეკანოზი სოლომონი დაინიშნა.

1899 წელს, თავისი თხოვნით, გადადგა წინამძღვრობიდან და პენსიაზე გავიდა.

 მამა სოლომონს ჰყავდა მეუღლე ნინო დიმიტრის ასული და შვილები: ევსევი და მარიამი.

დეკანოზი სოლომონის გარდაიცვალა 1907 წლის 30 დეკემბერს.

გიორგი მაჩურიშვილი

ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი

ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება, საზოგადოების ნამდვილი წევრი (1879-)

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები

1885 - წმინდა სინოდის მადლობის სიგელი

1881 - სამკერდე ოქროს ჯვარი

ბიბლიოგრაფია: XVIII-XX საუკუნეში მოღვაწე სასულიერო პირთა ცხოვრება და მოღვაწეობა : გიორგი მაჩურიშვილი, ლუარსაბ ტოგონიძე. - თბილისი, "ალილო", 2012

კალისტრატე ცინცაძე წიგნში „ქვაშვეთის წმიდის გიორგის ეკლესია ტფილისში” ვერის ნიკოლოზის ეკლესიის მღვდელმსახურებზე წერს: „…დეკანოზი სოლომონ ელიოზოვი, აზნაური. 1884-1889 წლებში მსახურობდა. აქვეა დაკრძალული“.

 სოფელ საცხენისის სამრევლო (თელავის მაზრა) - წინამძღვარი მღვდელი ვასილ მატათაშვილი

1869 წელს დაიბადა.

1887-1893 წლებში თბილისის სასულიერო სემინარიაში სწავლობდა.

1893 წლის 21 ნოემბერში დიაკვნად აკურთხეს, დეკემბერში კი - მღვდლად დაასხეს ხელი და კოდის წმინდა ალექსანდრე ნეველის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა.

1900 წლის აღდგომას საგვერდულით დაჯილდოვდა.

1900 წლის 1 ივლისს დიდი ლილოს ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად გადაიყვანეს.

1902 წლის 10 იანვარს თბილისის გუბერნიის IV ოლქის მთავარხუცესის თანაშემწედ აირჩიეს.

1902 წლის 2 მაისს სკუფიით დაჯილდოვდა.

1907 წლის 6 მაისს კამილავკა უბოძეს.

1907 წელს საცხენისის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის საფარველის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად და ამავე სოფლის სამრევლო-საეკლესიო სკოლის საღვთო სჯულის მასწავლებლად დაინიშნა.

1911 წლის 25 სექტემბერს თბილისის რკინიგზის მაცხოვრის აღდგომის სახელობის ეკლესიაში მეორემღვდლად განამწესეს.

1918 წელს თბილისის ვერის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესიაში მეორე მღვდლად დაინიშნა და დეკანოზის წოდება მიენიჭა.

1926 წელს ენქერით დაჯილდოვდა. მონაწილეობდა 1927 წლის 21-27 ივნისის გამართულ საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის IV საეკლესიო კრებაზე.

1933 წელს კომუნისტებმა ვერის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ეკლესია დაანგრიეს და იქ ვერის ბაღი გააშენეს. კათოლიკოს-პატრიარქის კალისტრატეს (ცინცაძე) ლოცვა-კურთხევით დეკანოზი ვასილი სოლოლაკის მაცხოვრის ამაღლების სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა.

1937 წელს კვლავ იხსენიება ამავე ტაძრის წინამძღვრად. მისი შემდგომი ბედი უცნობია.

თოთიბაძე ანტონ მაქსიმეს ძე 1865-1938წწ პროტოპრესვიტერი დაკრძ. სიონის ეზოში

ახობაძე ამბროსი ივანეს ძე 1909-1977წწ პროტოდიაკონი  დაბ. ქუთაისი დაკრძ. კუკია

პროტიდიაკონი ამბროსი ივანეს ძე ახობაძე 1909-1977

 საპატრიარქოს უწყებანი N46 10-16დეკემბერი 2004წ გვ.20

საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ეფრემ II (სიდამონიძე) სიონის საკათედრო ტაძარში მოღვაწე სასულიერო პირებთან ერთად.

სხედან მარცხნიდან: პროტოპრესვიტერი ალექსანდრე გაბუნია (+1967)საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ეფრემ II (+1972), დეკანოზი პახუმ ობოლაძე (შემდგომში პროტოპრესვიტერი) (+1982). დგანან: მღვდელი ირაკლი ღონღაძე (+1965), პროტოდიაკონი ამბროსი ახობაძე (+1977), მღვდელი გიორგი ჩაჩუა (შემდგომში დეკანოზი) (+1974). ფოტო გადაღებულია თბილისში 1960-იანი წლების დასაწყისში.

1928 წელს პროდიაკონი ამბროსი ახობაძე… გამწესებულ იქნა ტფილისის ვერის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიაში შტატგარეშე დიაკონად”.