104. ქ. სიღნაღის წმინდა მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის საკათედრო ტაძარი - წინამძღვარი, სიღნაღის მაზრის | ოლქის მთავარხუცესი დეკანოზი სვიმონ ბეგიაშვილი

1835 წელს, მღვდლის ოჯახში დაიბადა.

1851-57 წლებში თბილისის სასულიერო სემინარიაში სწავლობდა.

1857 წლის 14 სექტემბერს ეგზარქოსმა ისიდორემ (ნიკოლსკი) დიაკვნად აკურთხა, ხოლო მეორე დღეს მღვდლად დაასხა ხელი და კახის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა.

1858 წლის 24 იანვარს ყორაგანის სამრევლოში გადაიყვანეს. ამავე წლის 10 ოქტომბერს საგვერდულით დაჯილდოვდა და 1261 ინგილოს ქრისტიანულ სჯულზე მოქცევისათვის მოღვდელმთავრული მადლობა გამოეცხადა.

1859 წლის 21 აპრილს ზაქათალის ოლქის მთავარხუცესის თანაშემწედ დაინიშნა. ამავე წლის 26 მაისს თასმალოს სამრევლოში განამწესეს.

1862 წლის 20 აპრილს სკუფია უბოძეს.

1864 წლის 17 ივნისს ბოდბის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიაში გადმოიყვანეს.

1868 წლის 10 იანვარს ნუხის წმინდა სამი მღვდელმთავრის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა. ამავე წლის 5 თებერვალს ნუხის საქალაქო სასწავლებლის ზედამხედველად დაადგინეს.

1873 წლის 8 აპრილს კამილავკით დაჯილდოედა.

1876 წლის 31 აგვისტოს სიღნაღის წმინდა მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად განამწესეს. ამავე წლის 12 ოქტომბერს სიღნაღის საქალაქო სასწავლებელში საღვთო სჯულის მასწავლებლად დაინიშნა.

1880 წლის 26 მაისს სამკერდე ოქროს ჯვრით დაჯილდოვდა.

ამავე წლის 25 სექტემბერს სიღნაღის სანთლის ქარხნის მმართველად აირჩიეს.

1883 წლის აგვისტოში დეკანოზის წოდება მიენიჭა.

1884 წლის 29 თებერვალს სიღნაღის მაზრის II ოლქის მთავარხუცესად დაინიშნა.

1889 წლის 26 მაისს წმინდა სინოდმა მადლობის სიგელი - გრამოტის გარეშე უწყალობა.

1890 წლის 21 აპრილს წმინდა ანას III ხარისხის ორდენით დაჯილდოვდა.

1893 წელს იმპერატორ ალექსანდრე III სამახსოვრო ვერცხლის მედლით დაჯილდოვდა.

1899 წლის 25 აპრილს ბრილიანტის თვლებით შემკული ჯვრებით დაჯილდოვდა, ხოლო ამავე წლის 6 მაისს - წმინდა ანას II ხარისხის ორდენი უბოძეს.

1902 წლის 26 ოქტომბერს მოხუცებულობის გამო გადადგა შტატიდან.

1903 წლის 15 ოქტომბერს სანთლის ქარხანაში სამაგალითო

გვ202

და დამსახურებული სამსახურისათვის საეპარქიო საბჭოს მადლობა გამოუცხადა.

1905 წლის 29 იანვარს ეკლესიაში 47 წლიანი და სამრევლო საეკლესიო სკოლაში 35 წლიანი ხანგრძლივი და ერთგული სამსახურისათვის წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენით დაჯილდოვდა.

1914 წლის 6 მაისს ენქერი უბოძეს.

1916 წლის აღდგომას წმინდა ვლადიმერის III ხარისხის ორდენით დაჭჯილდოვდა. დეკანოზი სვიმონი 1917 წლის 13 მარტს (ძვ. სტ.) გარდაიცვალა. იგი 18 მარტს სიღნაღის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის სასაფლაოზე დაასაფლავეს. ჰყავდა მეუღლე ნინო იოლის ასული ბეგიაშვილისა, რომელთანაც 4 შვილი - ბასილი, კონსტანტინე, თამარი და ელენე შეეძინა.

ჭილაშვილი იოანე ზაქარიას ძე, დაიბადა 1875 წელს, წინამძღვარი მღვდელი, სოფელ ჭიკაანის წმინდა თომა მოციქულის სახელობის ეკლესია (თელავის მაზრა)

140. სოფელ ჭიკაანის წმინდა თომა მოციქულის სახელობის ეკლესია (თელავის მაზრა) - წინამძღვარი მღვდელი იოანე ზაქარიას ძე ჭილაშვილი

1875 წელს მედავითნის ოჯახში დაიბადა.

1896 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიაში ჩააბარა. ამავე წლის 9 დეკემბერს თავისი თხოვნის საფუძველზე, პირველი კურსიდან გამოვიდა სასწავლებლიდან და არტაანის მაცხოვრის აღდგომის სახელობის ეკლესიაში მედავითნედ დაინიშნა.

1898 წელს თავისი თხოვნის საფუძველზე შტატიდან გადადგა.

1898 წლის 30 ივლისს გორის ეპისკოპოსმა ლეონიდემ (ოქროპირიძე) ანაგის წმინდა თომა მოციქულის სახელობის ეკლესიის მედავითნედ განამწესა.

1902 წლის 24 დეკემბერს ეგზარქოსმა ალექსიმ (ოპოცკი) დიაკვნად აკურთხა და ამავე ეკლესიაში მედავითნის შტატში დაადგინა.

1904 წლის 1 ოქტომბერს სიღნაღის წმინდა მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის ეკლესიაში გადაიყვანეს.

1907 წელს მღვდლად დაასხეს ხელი და ვაქირის წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესიის მღვდელმსახურად დაინიშნა.

1908 წელს ჭიკაანის წმინდა თომა მოციქულის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად გადაიყვანეს.

1921 წლის მონაცემებით კვლავ ალავერდის ეპარქიის მღვდელმსახურია. მისი შემდგომი ბედი უცნობია. ჰყავდა მეუღლე ნატალია ნოდარის ასული - დაბადებული 1882 წელს.

 ნიკოლოზ ფხალაძე დაიბადა 1883 წლის 30 ოქტომბერს გლეხის ოჯახში,

1900 წელს თელავის სასულიერო სასწავლებელი დაამთავრა, ჩააბარა სპეციალური გამოცდები და მასწავლებლის მოწმობა მიიღო. მუშაობა დაიწყო კალაურის სამრევლო-საეკლესიო სკოლაში.

1906 წელს სიღნაღის მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის ტაძრის მედავითნედ დაინიშნა და 1907 წელს დიაკვნად აკურთხეს.

1908 წელს ნიკოლოზმა სამღვდელო კომისია გაიარა, იმავე წლის დეკემბერში მღვდლად დაასხეს ხელი და შიბლიანის ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ტაძარში განამწესეს.

1914 წელს საგვერდულით დაჯილდოვდა.

1915 წლიდან მამა ნიკოლოზი გახლდათ "ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების" ნამდვილი წევრი და აქტიურად იყო ჩაბმული საზოგადოების საქმიანობაში.

1915 წელს ქოდალოს ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელობის ტაძარში გადაიყვანეს.

1921 წელს მღვდელი ნიკოლოზი საქართველოს მართლმადიდებელი სამოციქულო ეკლესიის მე-3 საეკლესიო კრებას ესწრებოდა.  ჰყავდა მეუღლე სოფიო ლაზარეს ასული და შვილები: ქსენია, ვლადიმერი და თამარი.

მღვდელი ნიკოლოზის ცხოვრების შემდგომი ბედი უცნობია. სავარაუდოდ, გარდაიცვალა 1920-იანი წლების ბოლოს.

ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი

ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება, საზოგადოების ნამდვილი წევრი (1915-1917)

ბიბლიოგრაფია

გიორგი მაჩურიშვილი

127. სოფელ შიბლიანის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესია (სიღნაღის მაზრა) - წინამძღვარი მღვდელი ნიკოლოზ დავითის ძე ფხალაძე.

1907 წელს დიაკვნად და მღვდლად დაასხეს ხელი და შიბლიანის ყოვალდწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა.

1914 წლის 30 აპრილს საგვერდულით დაჯილდოვდა.

1915 წლის 29 სექტემბერს ქოდალოს ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად გადაიყვანეს. მონაწილეობდა 1921 წლის 21-27 ივნისის გამართულ საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის III საეკლესიო კრებაზე.