1448 ფონდი 1 ანაწერიი

1561. 1750 წ. ყმა-მამულის შეწირულების წიგნი, მიცემული მღვდელ ლაზარე ერგემლიძის მიერ გელათის ღვთისმშობლისადმი. დამწერი წინამძღვარი სილიბისტრო ღოღობერიძე

  სასულიერო წინაპართაგან, რომელნიც მოხსენიებულნი არიან 1773 წლის 18 ოქტომბერს შედგენილ სიგელში, არიან დავით ხუცესი დოღონაძე და მისი ვაჟები, მღვდლები: მათე, გიორგი და იოანე. აი, რას მოგვითხრობს ეს სიგელი: ...პონტო ჩრდილოისა და აფხაზ-იმერთა სავსებისა კათოლიკოს მამათმთავარმან და გენათელმან მეფის ძემან იოსიფ. შემოგწირეთ მცირე ესე შესაწირავი მოსახლობით დოღვნანაძე დავით ხუცესი და მისი შვილები: მღვდლები მათე, გიორგი და იოანე მათი ყოფით და ცხოვრებით მათ ცოლ- შვილებითურთ და მომავალით. ხახულისა გელათისა და საკურთხეველისა ღვთისმშობელო, ესეც უდრვობით გამოწირული ამ შენი დიდი ეკლესიის გეენათის სამკვიდროდ და საკუთარ მსახურედ შემოგვიწირავს, შეიწირე და გვიოხენ წინაშე ძისა შენისა და ღვთისა ჩვენისა“... ბოლოს წერია „აღიწერა ქრსიტეს აქეთ ჩღოგ, დღესა ოქტომბერსა 18, ხელითა მღვდელ- მონაზონისა დიონისისათა. მე გენათელ მიტროპოლიტი ეფვთიმი ვამტკიცებ ჩემის გამზრდელი ბატონის წიგნს, ვინც ეს შეშალოს, შეჩვენებულ იყოს წმინდის სამებისაგან“.

როგორც ამ სიგელიდან ირკვევა, დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოს იოსებს (ბაგრატიონი) მღვდელი დავით დოღონაძე, თავისი შვილებით და მონაგარით, შეუწირავს გელათის მონასტრისათვის. როგორც საბუთში ვკითხულობთ, მამა დავითს ჰყავდა სამი ძე და სამივე სასულიერო პირი. რომელთაც, თავის მხრივ, ჰყავდათ შვილები, ასევე სასულიერო პირები. მათი შთამომავლობითი ხაზი ასე გამოიყურება.

გაბაშვილი ზაქარია − (1705 − 1780), თვალსაჩინო საეკლესიო მოღვაწე, მწიგნობარი და პედაგოგი. ბესიკ გაბაშვილის მამა. აქტიურ მონაწილეობას იღებდა ქართლის კულტურულ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში. იოანე ბატონიშვილის სიტყვით, იგი „იყო ფილოსოფიისა სწავლათა შინა გამოცდილი და ღვთისმეტყველებასაცა მიწევნილი. მშვენიერი რიტორი და უცხო მოქადაგე, მშვენიერი მწერალი და მთხზველი მაღალ ფრაზასა ზედა უცხო პიიტიკოსი და მღვდლობითა სრული“.

ზაქარიას ხელმძღვანელობით აღიზარდნენ მისი შვილები და ძმისწულები – ნიკოლოზი, სვიმონი, ანტონი, მაია. ზაქარიას ფილოსოსოფიურ სკოლაში სწავლობდნენ ანტონ I, მზეჭაბუკ ორბელიანი, ისაკ მცირე, ჰიმნოგრაფი იოანე კახი. ცნობილია, რომ ერეკლე მეფის აღზრდა „ერწმუნა ბრძენთა მოძღვართა და მღვდელს ზაქარიას“.

ზაქარია ორბელიანების მოძღვარიც იყო და მწერალ-მწიგნობრის თანამდებობასაც ასრულებდა.

XVIII ს. შუა წლებში ზაქარია ქიზიყში მსახურობდა და ბევრი ძალდატანებით გამაჰმადიანებული ქართველი მოაქცია ქრისტიანობაზე. ამის შემდეგ იგი დაინიშნა თეიმურაზ II-ის კარის მოძღვრად და მყისვე მოექცა იმდროინდელი კულტურულ ცხოვრებისა და პოლიტიკური საქმიანობის შუაგულში. ის ქართულ საზოგადოებაში ცნობილი იყო როგორც კაცი, „დაღალული კატეღორიითა, დიალექტიკითა, ტოპიკებითა და სილოგიზმებითა“. მან უმოკლეს დროში აიღო ხელში უმაღლესი საეკლესიო მმართველობის სადავეები.

თეიმურაზ II-მ ზაქარიას განსაკუთრებული ნდობა გამოუცხადა. ამიტომაც იყო, რომ იგი არც საერო საქმეებში ჩართვას ერიდებოდა, აქტიურობდა სამეფოს პოლიტიკურ და სახელმწიფოებრივ საქმიანობაში.

ზაქარიას აღზევების შემდეგ გაბაშვილთა გვარის ავტორიტეტი უფრო გაიზარდა, მაგრამ მდგომარეობა შეიცვალა მას შემდეგ, რაც ზაქარია დაუპირისპირდა კათოლიკოს ანტონ I-ს. მოძღვარი ზაქარია არ ეთანხმებოდა ანტონის განმანათლებლურ მოღვაწეობას. ამის გამო ზაქარიასა და ანტონს შორის ბრძოლამ სერიოზული სახე მიიღო. ანტონს მხარს უჭერდა მისივე ტოლი ერეკლე. ერეკლე მეფესა და ანტონთან დაპირისპირების შედეგად ზაქარია გაასამართლეს 1764 წ., განკვეთეს მღვდლობიდან და ქონებაც ჩამოართვეს.

ზაქარიამ თავშესაფარი რუსეთში პოვა ვახტანგ VI-ის შთამომავლებთან, სადაც მან 3 წელი დაჰყო. 1771 წ. დაბრუნდა საქართველოში და დაბინავდა იმერეთში, სოლომონ I-ის კარზე, სადაც იგი აქტიურად ჩაება კულტურულ-ლიტერატურულ საქმიანობაში. ქართული მწერლობა ქუთაისში ვითარდებოდა როგორც მეფე-დიდებულთა სასახლეებში, ისე ეკლესია-მონასტრებში. ლიტერატურულ ასპარეზზე გამოდიოდნენ როგორც აღმოსავლეთ, ისე დასავლეთ საქართველოდან სხვადასხვა მიზეზით ლტოლვილი მწიგნობარნი. მათ შორის თავის ნიჭითა და განათლებით მკვეთრად გამოირჩეოდა ზაქარია.

1774 წ. მან დაწერა შესხმა-მილოცვა სოლომონ I-სადმი, რომელიც სადღესასწაულო მჭევრმეტყველების გამორჩეული ნიმუშია.

1774 წლიდან ზაქარია საბოლოოდ დამკვიდრდა გელათის მონასტერში, სადაც აქტიურად ჩაება კულტურულ-ლიტერატურულ საქმიანობაში – წერდა წიგნებს, ამზადებდა ახალ ნუსხებს, ქართულ თარგმანებს უდარებდა ბერძნულსა და რუსულს. საეკლესიო მწერლობის იმდროინდელი მოთხოვნების შესაბამისად იგი ქართულ თარგმანებს რუსულთან მიმართებაში ამოწმებდა. ზაქარია გაბაშვილმა გელათის მონასტერში შექმნა ასკეტიკური თხზულება ექვს ნაწილად „სვინდისისა ლოცვა-განზრახვანი“ (r-1228).

გელათის მონასტერში ზაქარიამ არაერთი საინტერესო ხელნაწერი გადაწერა და შეამკო. ზოგჯერ მასთან ერთად მუშაობდა მეფის ძე იოსებ კათოლიკოსი. 1772 წ. გადაწერილი ლიტურგიისთვის (r-331) ზაქარიას მიერ დართულ ანდერძში ვკითხულობთ: „ბრძანებითა იოსიფ კათალიკოს მამამთავრისათა ერთობ ვიღვაწეთ და თანაშევეწამენით ბერძენ როსიისა საპატრიარქოთა ლიტურღიათა და ესრეთ აღვავსეთ ნაკლი რაიმე და ყოვლითურთ განვასრულეთ. ჩანიკარგა გაენათისა დიდისა ეზოსა შინა“ (113m-114k).

გელათში ზაქარიას მოღვაწეობა ძალზე ინტენსიური და ნაყოფიერი იყო. მან დასაბამი მისცა გაბაშვილთა ოჯახში კალიგრაფიული სკოლის შექმნას. სიცოცხლის ბოლომდე ზაქარია გაბაშვილის ხელწერა იყო ისეთივე დახვეწილი, გამორჩეულად ლამაზი, თანაბარი ასოებით, როგორც ახალგაზრდობაში. ხანდაზმულობისას ზაქარია კიდევ უფრო მეტ დროს უთმობდა ხელნაწერთა გადაწერას. გელათი გახდა მისი სიცოცხლის ბოლო წლების ადგილსამყოფელი და მის მიერ გადაწერილი არაერთი ხელნაწერის გადაწერის ადგილი. ზაქარია გაბაშვილი გარდაიცვალა გელათში. დაკრძალულია მონასტრისავე ეზოში, ტაძრის დასავლეთ კართან.

აბაშიძე ანტონი (როსტომი) (1743 – 12.04. 1821, რაჭა, სხვავის მონასტერი), სასულიერო მოღვაწე, იღუმენი.

ანტონი - აბაშიძე როსტომი - (1743 – 12.04. 1821, რაჭა, სხვავის მონასტერი), სასულიერო მოღვაწე, იღუმენი.

დაიბადა იმერელი თავადის ოჯახში. XVIII ს. 60-იან წწ. როსტომი ქუთაისის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების საკათედრო ტაძარში ანტონის სახელით ბერად აღკვეცეს. მალევე დიაკვნად აკურთხეს. XVIII ს. 70-იან წწ. მღვდლად აკურთხეს. 1784 წ. ოქტომბერში იმერეთის მეფე დავით გიორგის ძემ რუსეთში ელჩობა გაგზავნა, რომელსაც დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოსი, ანტონის ძმა, მაქსიმე (აბაშიძე) მეთაურობდა. დელეგაციაში სხვა წევრებთან ერთად მისი უმცროსი ძმა, ანტონიც შედიოდა, რომელიც იმ პერიოდში იღუმენის წოდებით გელათის მონასტრის წმ. გიორგის ტაძარში მსახურობდა. მთელი ელჩობის პერიოდი მან თავის ძმასთან ერთად გაატარა. კიევში კათოლიკოს მაქსიმეს გარდაცვალების შემდეგ (1795) ანტონი საქართველოში დაბრუნდა და სოფელ სხვავის წმ. იოანე ნათლისმცემლის მამათა მონასტრის წინამძღვრად დაინიშნა. 1815 წ. 15 მარტის მონაცემებით, სხვავის მონასტრის წინამძღვარი უკვე არქიმანდრიტი პანტელეიმონია. იღუმენი ანტონი კი, როგორც მონასტრის რიგითი წევრი, ცხოვრობს ამავე მონასტერში. საქართველო-იმერეთის სინოდალურმა კანტორამ მას დაუნიშნა პენსია – 60 მანეთი ვერცხლი წელიწადში. გარდაიცვალა 78 წლის ასაკში.

შარაშენიძე  ექვთიმე მიტროპოლიტი

შარაშენიძე  ექვთიმე მიტროპოლიტი, 1790წ. გელათი (ტყიბული) მონასტერი

 სასულიერო წინაპართაგან, რომელნიც მოხსენიებულნი არიან 1773 წლის 18 ოქტომბერს შედგენილ სიგელში, არიან დავით ხუცესი დოღონაძე და მისი ვაჟები, მღვდლები: მათე, გიორგი და იოანე. აი, რას მოგვითხრობს ეს სიგელი: ...პონტო ჩრდილოისა და აფხაზ-იმერთა სავსებისა კათოლიკოს მამათმთავარმან და გენათელმან მეფის ძემან იოსიფ. შემოგწირეთ მცირე ესე შესაწირავი მოსახლობით დოღვნანაძე დავით ხუცესი და მისი შვილები: მღვდლები მათე, გიორგი და იოანე მათი ყოფით და ცხოვრებით მათ ცოლ- შვილებითურთ და მომავალით. ხახულისა გელათისა და საკურთხეველისა ღვთისმშობელო, ესეც უდრვობით გამოწირული ამ შენი დიდი ეკლესიის გეენათის სამკვიდროდ და საკუთარ მსახურედ შემოგვიწირავს, შეიწირე და გვიოხენ წინაშე ძისა შენისა და ღვთისა ჩვენისა“... ბოლოს წერია „აღიწერა ქრსიტეს აქეთ ჩღოგ, დღესა ოქტომბერსა 18, ხელითა მღვდელ- მონაზონისა დიონისისათა. მე გენათელ მიტროპოლიტი ეფვთიმი ვამტკიცებ ჩემის გამზრდელი ბატონის წიგნს, ვინც ეს შეშალოს, შეჩვენებულ იყოს წმინდის სამებისაგან“.

როგორც ამ სიგელიდან ირკვევა, დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოს იოსებს (ბაგრატიონი) მღვდელი დავით დოღონაძე, თავისი შვილებით და მონაგარით, შეუწირავს გელათის მონასტრისათვის. როგორც საბუთში ვკითხულობთ, მამა დავითს ჰყავდა სამი ძე და სამივე სასულიერო პირი. რომელთაც, თავის მხრივ, ჰყავდათ შვილები, ასევე სასულიერო პირები. მათი შთამომავლობითი ხაზი ასე გამოიყურება.

 სასულიერო წინაპართაგან, რომელნიც მოხსენიებულნი არიან 1773 წლის 18 ოქტომბერს შედგენილ სიგელში, არიან დავით ხუცესი დოღონაძე და მისი ვაჟები, მღვდლები: მათე, გიორგი და იოანე. აი, რას მოგვითხრობს ეს სიგელი: ...პონტო ჩრდილოისა და აფხაზ-იმერთა სავსებისა კათოლიკოს მამათმთავარმან და გენათელმან მეფის ძემან იოსიფ. შემოგწირეთ მცირე ესე შესაწირავი მოსახლობით დოღვნანაძე დავით ხუცესი და მისი შვილები: მღვდლები მათე, გიორგი და იოანე მათი ყოფით და ცხოვრებით მათ ცოლ- შვილებითურთ და მომავალით. ხახულისა გელათისა და საკურთხეველისა ღვთისმშობელო, ესეც უდრვობით გამოწირული ამ შენი დიდი ეკლესიის გეენათის სამკვიდროდ და საკუთარ მსახურედ შემოგვიწირავს, შეიწირე და გვიოხენ წინაშე ძისა შენისა და ღვთისა ჩვენისა“... ბოლოს წერია „აღიწერა ქრსიტეს აქეთ ჩღოგ, დღესა ოქტომბერსა 18, ხელითა მღვდელ- მონაზონისა დიონისისათა. მე გენათელ მიტროპოლიტი ეფვთიმი ვამტკიცებ ჩემის გამზრდელი ბატონის წიგნს, ვინც ეს შეშალოს, შეჩვენებულ იყოს წმინდის სამებისაგან“.

როგორც ამ სიგელიდან ირკვევა, დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოს იოსებს (ბაგრატიონი) მღვდელი დავით დოღონაძე, თავისი შვილებით და მონაგარით, შეუწირავს გელათის მონასტრისათვის. როგორც საბუთში ვკითხულობთ, მამა დავითს ჰყავდა სამი ძე და სამივე სასულიერო პირი. რომელთაც, თავის მხრივ, ჰყავდათ შვილები, ასევე სასულიერო პირები. მათი შთამომავლობითი ხაზი ასე გამოიყურება.

 სასულიერო წინაპართაგან, რომელნიც მოხსენიებულნი არიან 1773 წლის 18 ოქტომბერს შედგენილ სიგელში, არიან დავით ხუცესი დოღონაძე და მისი ვაჟები, მღვდლები: მათე, გიორგი და იოანე. აი, რას მოგვითხრობს ეს სიგელი: ...პონტო ჩრდილოისა და აფხაზ-იმერთა სავსებისა კათოლიკოს მამათმთავარმან და გენათელმან მეფის ძემან იოსიფ. შემოგწირეთ მცირე ესე შესაწირავი მოსახლობით დოღვნანაძე დავით ხუცესი და მისი შვილები: მღვდლები მათე, გიორგი და იოანე მათი ყოფით და ცხოვრებით მათ ცოლ- შვილებითურთ და მომავალით. ხახულისა გელათისა და საკურთხეველისა ღვთისმშობელო, ესეც უდრვობით გამოწირული ამ შენი დიდი ეკლესიის გეენათის სამკვიდროდ და საკუთარ მსახურედ შემოგვიწირავს, შეიწირე და გვიოხენ წინაშე ძისა შენისა და ღვთისა ჩვენისა“... ბოლოს წერია „აღიწერა ქრსიტეს აქეთ ჩღოგ, დღესა ოქტომბერსა 18, ხელითა მღვდელ- მონაზონისა დიონისისათა. მე გენათელ მიტროპოლიტი ეფვთიმი ვამტკიცებ ჩემის გამზრდელი ბატონის წიგნს, ვინც ეს შეშალოს, შეჩვენებულ იყოს წმინდის სამებისაგან“.

როგორც ამ სიგელიდან ირკვევა, დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოს იოსებს (ბაგრატიონი) მღვდელი დავით დოღონაძე, თავისი შვილებით და მონაგარით, შეუწირავს გელათის მონასტრისათვის. როგორც საბუთში ვკითხულობთ, მამა დავითს ჰყავდა სამი ძე და სამივე სასულიერო პირი. რომელთაც, თავის მხრივ, ჰყავდათ შვილები, ასევე სასულიერო პირები. მათი შთამომავლობითი ხაზი ასე გამოიყურება.

იოსელიანი დავითი  არქიმანდრიტი 1810 წელი ვარციხე იმერეთი

სოლომონ  მეფის  ერთგულ  სასულიერო  პირთა  რიცხვში  შედიოდა  ასევე  გელათის  მონასტრის  წინამძღვარიც.  1810  წლის  თებერვალში    განსაცდელში    მყოფმა    სოლომონ    მეფემ    ვარციხიდან არქიმანდრიტი დავით იოსელიანი

1448 ფონდი 1 ანაწერი 360. ფიცის წიგნი, დათუა კუტივაძისა გაენათელ მიტროპოლიტ ეფთვიმესადმი, პირდება თხილთწყაროში დასახლებას. დამწერი წინამძღვარი დავით იოსელიანი.1800 წ. 13 მარტი

1448 ფონდი 1 ანაწერი

1436. 1793 წ. 20 მაისი. პირობის წიგნი, მიცემული როსტომ ჟღენტის მიერ ქუთათელ მიტროპოლიტ დოსითეოსისადმი. როსტომი პირობას დებს, რომ აღარ ჩაიდენს უღირს საქციელს და ითხოვს პატიებას. დამწერი არქიდიაკვანი ბერი დავით იოსელიანი

1448 ფონდი 1 ანაწერი

3190. XVIII-ს. ბოლო. თხოვნის წიგნი, მიცემული ზურაბ ნიჟარაძის მიერ ქუთათელ მიტროპოლიტ დოსითეოსისადმი, ყმის ბოძების შესახებ. დამწერი დიაკვანი დავით იოსელიანი

1448 ფონდი 1 ანაწერი

3226. 1790 წ. 27 მარტი. ყმის შეწირულების წიგნი, მიცემული გაენათელ მიტროპოლიტ ეფთვიმის მიერ წმინდა გიორგის ეკლესიისადმი. დამწერი არქიდიაკონი დავით იოსელიანი

1448 ფონდი 1 ანაწერი

3282. 1788 წ. 26 მარტი. თავდახსნილობის წიგნი, მიცემული ნიკოლოზ მუქიფისშვილის შვილების მიერ მამუკა ნიშნიანიძისადმი. დამწერი დიაკვანი დავით იოსელიანი

3291. 1793 წ. 8 თებერვალი. მორიგების წიგნი, მიცემული ნიკოლოზ კლდიაშვილის მიერ თავის ძმა ელიასადმი, ერთმანეთთან ჩხუბის შეწყვეტისა და უდაობის შესახებ. დამწერი არქიდიაკონი დავით იოსელიანი

ჩხეიძე ნიკოლოზი არქიმანდრიტი, გელათის მონასტრის წინამძღვარი 1820-1838 წწ

ლორთქიფანიძე  სიმონი იღუმენი, 1838-1844წ. გელათი (ტყიბული) მონასტერი

წულუკიძე ექვთიმე ეპისკოპოსი

ნიჟარაძე ნიკოლოზი არქიმანდრიტი, 1852-1856 წწ. ჭელიშის მონასტრი, ამბროლაური, გელათის მონასტერის წინამძღვრი 1844 წწ. 1859-1860წწ

ნიჟარაძე ნიკოლოზ მაღალ ღირსი მამა 1856-1859წ.წ. ჯრუჭის (საჩხერე) მონასტრის წინამძვარი.

წულუკიძე სვიმონი არქიმანდრიტი

იოსელიანი იოანე 1777-1867წწ გურიის ეპისკოპოსი დაკრძ. გელათი, 1852-1853წ. გელათი (ტყიბული) მონასტერი

ფურცელაძე  იოასაფეტი იღუმენი, 1853წ. გელათი (ტყიბული) მონასტერი

გაბუნია თეოფანე არქიმანდრიტი

ოქროპირიძე  ალექსანდრე მღვდელ მონაზონი, 1854-55წ. გელათი (ტყიბული) მონასტერი

ტუსკია გაბრიელი, (1799, სოფელი აცანა, გურიის სამთავრო, 11. 09. 1881), საეკლესიო მოღვაწე, ეპისკოპოსი.

გოგოლაშვილი გერმანე (დიმიტრი) ეპისკოპოსი

ნიჟარაძე ნიკოლოზი არქიმანდრიტი, 1852-1856 წწ. ჭელიშის მონასტრი, ამბროლაური, გელათის მონასტერის წინამძღვრი 1844 წწ. 1859-1860წწ

ნიჟარაძე ნიკოლოზ მაღალ ღირსი მამა 1856-1859წ.წ. ჯრუჭის (საჩხერე) მონასტრის წინამძვარი.

ნადირაძე ონიფანტე არქიმანდრიტი, 1856-1859 წწ. ჭელიშის მონასტრი, ამბროლაური, გელათის მონასტერის წინამძღვრი 1860-1865წწ

დადიანი ბესარიონი (1832 – 03.08.1900, ქ. ქუთაისი), საეკლესიო მოღვაწე, ეპისკოპოსი. სამეგრელოს მთავრის, მანუჩარის შვილიშვილი. ფოტო1886-1898წ. ალავერდი (ახმეტა) წმიდა გიორგი ტაძარი 1866-1874წ. გელათი (ტყიბული) მონასტერი

მიქელაძე ნიკოლოზ 1854-1929წწ მართლმ. მღვდელი მოღვ. შუამთის მონასტერი, თელავი

ქიქოძე  იოანე მღვდელი 1840, 1860წ. ბახვი (ოზურგეთი) ღვთიმშობლის ეკლესია 1865წ. ბასილეთი (ჩოხატაური) წმიდა ვასილის ეკლესია

ქიქოძე იოანე, მღვდელი. ბახველი ქიქოძეების სამღვდელო ოჯახი, საპატრიარქოს უწყებანი. თბილისი, 2015. 5–11 ნოემბერი. N 36 (781). გვ. 18–20.

კანდელაკი ნიკიფორე სიმონის ძე 1864-1948წწ არქიმანდრიტი გელათის მონასტერის წინამძღვრი 1872წ. ფოტო სხვა ფოტო, 1889-1901 წლებში ვე­ლე­ვის წმ. სა­მე­ბის ეკლესიის მღვდელი. 1897-1906წწ. ჯრუჭის (საჩხერე) მონასტრის წინამძვარი. 1894-1895წწ. ხოტევის მთავარანგელოზთა ეკლესია, 1889-1901 წლებში ვე­ლე­ვის წმ. სა­მე­ბის ეკლესიის მღვდელი. 1897-1906წწ. ჯრუჭის (საჩხერე) მონასტრის წინამძვარი.

ახვლედიანი სერაპიონ მღვდელმონაზონი, 1866-1874წწ. ჯრუჭის (საჩხერე) მონასტრის წინამძვარი.  გელათის მონასტერის წინამძღვრი 1875-1904წწ

ყველაზე ხანგრძლივად მონასტერს წინამძღვრობდა არქიმანდრიტი სერაპიონი (ახვლედიანი), რომელიც თითქმის 30 წლის მანძილზე ხელმძღვანელობდა მონასტრის კრებულს (1875 წ. 18 აპრილიდან 1904 წ. 4 სექტემბრამდე) და რომლის დროსაც მონასტრის ტერიტორიაზე აიგო ეპისკოპოსის და წინამძღვრის სახლები, სენაკები ბერებისთვის, შეკეთდა ტაძრები. მონასტრის წინაშე დიდი დამსახურებისთვის, 1911 წ., 101 წლის ასაკში გარდაცვლილი სერაპიონი, დაკრძალეს მონასტრის მთავარი ტაძრის შიგნით.

ნამორაძე ნიკოლოზი  არქიმანდრიტი გელათის მონასტერის წინამძღვრი  1904-1906 და 1917-1918წწ 1904-1906, 1917-1918წ. გელათი (ტყიბული) მონასტერი

ნამორაძე ნიკოლოზი  არქიმანდრიტი გელათის მონასტერის წინამძღვრი  1904-1906 და 1917-1918წწ ფოტო

1911 წელს ოსმალეთში მყოფი, დაუკავშირდა სულთანის კართან დაახლოებულ მუსულმან ქართველებს გვარად ირემაძეებს და მათი საშუალებით გაიგზავნა ათონზე მოთხოვნა – თავი დაენებებინათ ქართველი ბერებისათვის (ქალკედონის ნახევერკუნძული, სადაც მდებარეობს ათონის მთა. 

არქიმანდრიტ სერაპიონის შემდეგ გელათის მონასტრის წინამძღვარი იყო არქიმანდრიტი ნიკოლოზი (ნამორაძე, 1904-1906 და 1917-1918), რომელიც მეფის საწინააღმდეგო, რევოლუციური მოძრაობის მხარდაჭერის გამო გაათავისუფლეს წინამძღვრობიდან,

კანდელაკი ნიკიფორე სიმონის ძე 1864-1948წწ არქიმანდრიტი გელათის მონასტერის წინამძღვრი 1872წ. ფოტო სხვა ფოტო, 1889-1901 წლებში ვე­ლე­ვის წმ. სა­მე­ბის ეკლესიის მღვდელი. 1897-1906წწ. ჯრუჭის (საჩხერე) მონასტრის წინამძვარი. 1894-1895წწ. ხოტევის მთავარანგელოზთა ეკლესია, 1889-1901 წლებში ვე­ლე­ვის წმ. სა­მე­ბის ეკლესიის მღვდელი. 1897-1906წწ. ჯრუჭის (საჩხერე) მონასტრის წინამძვარი.

ლაბაძე იასე (იესე) ბიჭიას ძე დაბ. 1892 წ.  მღვდელი დაბ.სოფ შროშა. ზესტაფონი

ფოტო მოგვაწოდა გოჩა მაღლაკელიძემ

გრიგოლ (გაბრიელ) ბესარიონის ძე ჩხაიძე გამოირჩეოდა. იგი ბერი იყო და შთამომავლობა არ დარჩენია. სხვადასხვა დროს უმოღვაწია გელათის, კაცხის, ჯრუჭის მონასტრებში. იყო წმინდა მღვდელმთავარ გაბრიელ (ქიქოძე) ეპისკოპოსის „პირადი მოძღვარი, მესაიდუმლე და ეკონომოსი“ (მელიტონ კელენჯერიძე, „გაბრიელ ეპისკოპოსი იმერეთისა“). გარდაცვლილა. 1912 წელს ქალაქ ქუთაისის საავადმყოფოში, თებერვლის თვეში. დაკრძალულია გელათის მონასტერში. გარდაცვალებამდე იგი არქიმანდრიტის ხარისხში

ფოტოს ლინკი 

ალადაშვილი მიტროპოლიტი გიორგი 

1912 წ. 11 აპრილს, ძველი ტრადიციის გათვალისწინებით, მონასტრის წინამძღვრად დაინიშნა იმერეთის ეისკოპოსი გიორგი (ალადაშვილი), რომელიც 1917 წლის 1 მაისამდე განაგებდა გელათს მონასტერში მყოფი ნაცვლის, („ნამესტნიკის“) იღუმენ ანთიმოზის (რობაქიძე) მეშვეობით.

თალაკვაძე სოფრომი 1835-1918წწ იღუმენი დაბ. სოფ. ასკანა, ოზურგეთი დაკრძ. გელათი

ზაქარაშვილი ათანასე  1869-1967წწ არქიმანდრიტი  დაბ. სოფ. ნაგარევი, თერჯოლა

ზაქარიაშვილი ათანასე იორდანეს ძე არქიმანდრიტი

1923 წ. 6 მარტს მონასტერში ჩატარდა ადგილობრიი კრება, სადაც გადაწყდა მონასტრის ქონების მოვლა-დაცვის საკითხი და სამონასტრო საქმეები განაწილდა:

„1) წინამძღვარმა უნდა აწარმოვოს მიწერ-მოწერა მონასტრის საქმეების შესახებ, როცა დაისაჭიროვოს საქმემ, მოეხმაროს ეკონომოსს წიგნის წარმოებაში, თვალყური ადევნოს ღვთისმსახურებას და სხვა სამონასტრო საქმეებს;

2) ეკონომოსმა, მღვდელ-მონაზონმა ათანასემ (ზაქარიაშვილი) დაიცვას ეკლესიის ქონება, აწარმოვოს შესავალ-გასავლის წიგნი, მოუაროს ფუტკარს და წისქვილს;

3) იღუმენმა მათემ (ბერეკაშვილი) აცხოს სეფისკვერი;

4) მღვდელ-მონაზონ ეპიფანეს (ხონელია) მიენდოს [[გალავანი|გალავნის]] დიდი კარების და [[რკინა|რკინის]] კარების გასაღებები და თავის-თავის დროზე გააღოს და დაკეტოს;

5) მღვდელ-მონაზონ სილოვანეს (ჭირაქაძე) დაევალოს ეკლესიაში ღვთისმსახურების დროს წიგნების კითხვა;

6) მღვდელ-მონაზონ დოდოს (სვანიძე) ევალება ჩიხაოს მოვლა და ღამე გამთევ სტუმრების და მლოცველების მიღება;

7) მღვდელ-მონაზონ  ექვთიმეს (კერესელიძე) ევალება მორჩილ იოსებ ლეჟავასთან ერთად მონასტრის ეზოს დასუფთავება და სუფთად შენახვა;

8) დიაკონ ლუკა ჭირაქაძეს მორჩილის დახმარებით და ეკონომოსის ზედამხედველობით ევალება ეკლესიის დაგვა-დასუფთავება, შანდლების დაწმენდა და ხატების სუფთად შენახვა“.

ჭირაქაძე სილოვანი მღვდელმონაზონი 1923წ. გელათი (ტყიბული) მონასტერი

1923 წ. 6 მარტს მონასტერში ჩატარდა ადგილობრიი კრება, სადაც გადაწყდა მონასტრის ქონების მოვლა-დაცვის საკითხი და სამონასტრო საქმეები განაწილდა:

„1) წინამძღვარმა უნდა აწარმოვოს მიწერ-მოწერა მონასტრის საქმეების შესახებ, როცა დაისაჭიროვოს საქმემ, მოეხმაროს ეკონომოსს წიგნის წარმოებაში, თვალყური ადევნოს ღვთისმსახურებას და სხვა სამონასტრო საქმეებს;

2) ეკონომოსმა, მღვდელ-მონაზონმა ათანასემ (ზაქარიაშვილი) დაიცვას ეკლესიის ქონება, აწარმოვოს შესავალ-გასავლის წიგნი, მოუაროს ფუტკარს და წისქვილს;

3) იღუმენმა მათემ (ბერეკაშვილი) აცხოს სეფისკვერი;

4) მღვდელ-მონაზონ ეპიფანეს (ხონელია) მიენდოს [[გალავანი|გალავნის]] დიდი კარების და [[რკინა|რკინის]] კარების გასაღებები და თავის-თავის დროზე გააღოს და დაკეტოს;

5) მღვდელ-მონაზონ სილოვანეს (ჭირაქაძე) დაევალოს ეკლესიაში ღვთისმსახურების დროს წიგნების კითხვა;

6) მღვდელ-მონაზონ დოდოს (სვანიძე) ევალება ჩიხაოს მოვლა და ღამე გამთევ სტუმრების და მლოცველების მიღება;

7) მღვდელ-მონაზონ  ექვთიმეს (კერესელიძე) ევალება მორჩილ იოსებ ლეჟავასთან ერთად მონასტრის ეზოს დასუფთავება და სუფთად შენახვა;

8) დიაკონ ლუკა ჭირაქაძეს მორჩილის დახმარებით და ეკონომოსის ზედამხედველობით ევალება ეკლესიის დაგვა-დასუფთავება, შანდლების დაწმენდა და ხატების სუფთად შენახვა“.

პიტნავა (პიტავა)  ნიკოლოზი არქიმანდრიტი

პიტნავა (პიტავა)  ნიკოლოზი არქიმანდრიტი რუის-ურბნისის ეპარქია 2020წ.<1989-1996წ. გელათი (ტყიბული) მონასტერი

უძლოურის მაცხოვრის ამაღლების მონასტერი (2002 წ.)

წინამძღვარი: არქიმანდრიტი ნიკოლოზი (პიტნავა)

კრებული: 4 მორჩილი

მისამართი: ხონის რ-ნი, სოფ. ახალბედისეული

ქუთათელ-გაენათელი მიტროპოლიტი კალისტრატე მოციქულთა თავთა პეტრესა და პავლეს საკათედრო ტაძრის მორჩილს ბერობისთვის ამზადებს...

1988 წლის 31 დეკემბერს აღიკვეცა ბერად, მეორე დღეს - დიაკვნად, ხოლო ნათლისღების ბრწყინვალე დღესასწაულზე მღვდელ-მონაზვნად აკურთხეს.

ბერული ცხოვრება გელათის მამათა მონასტრიდან იწყება, სადაც რვა წელიწადი დაყო. ექვსი წელი მათხოჯის დედათა მონასტერში იმსახურა, სადაც მის მისვლამდე ტაძარი უმოქმედო იყო. მეოთხე წელია, უძლოურის ამაღლების სახელობის მამათა მონასტრის წინამძღვარია. ადრე აქ კარის ეკლესია ყოფილა, ადგილის უკანასკნელი მფლობელი კი - თავადი ნიკო ლორთქიფანიძე. ტაძრის ისტორია საუკუნეებს ითვლის. ეკლესიის ფრაგმენტი თამარის მეფობამდელ პერიოდში ტაძრის არსებობაზე მეტყველებს. დრო-ჟამის შესატყვისად, მას გარკვეული სახეცვლილება განუცდია.

ბურჯანაძე იოსები არქიმანდრიტი

ბურჯანაძე იოსები არქიმანდრიტი გელათის მამათა მონასტრის წინამძღვარი, გარდ. 2023წ.  2019-2023წ. გელათი (ტყიბული) მონასტერი

2023 წლის 30 იანვარს, გარდაიცვალა გელათის მამათა მონასტრის წინამძღვარი, არქიმანდრიტი იოსები (ბურჯანაძე).

2023 წლის 16 იანვარს გელათის მამათა მონასტერში გაჩენილი ხანძრის დროს მან მძიმე დამწვრობა მიიღო, რის გამოც იგი ჯერ ქუთაისში, ხოლო შემდეგ თბილისის დამწვრობის ცენტრში მკურნალობდა.

მამა იოსები დაიკრძალება შაბათს, 2023 წლის 4 თებერვალს, 13:00 საათზე, გელათის მამათა მონასტერში.

დეკანოზი რევაზ მოსეშვილი. დიაკონი მაქსიმე მხეიძე.

უმანკოშვილი დავით იღუმენი გელათის მამათა მონასტერი 2011წ.

2024წ. წლის 20 ოქტომბერს ქუთათელ-გაენათელმა მიტროპოლიტმა იოანემ (გამრეკელი) ქუთაისის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის (ბაგრატის) საკათედრო ტაძარში ეპარქიის სასულიერო პირები დააჯილდოვა. გამშვენებული ჯვრის ტარების უფლებით  დაჯილდოვდნენ: დეკანოზები: სოლომონ ჯანელიძე, დოსითეოზ ზვიადაძე, იონა ცომაია, გიორგი ხაჭაპურიძე, ილარიონ დვალიშვილი, ხარიტონ გეგუჩაძე და კვირიკე ბოჭორიშვილი.

იღუმენები: დავითი (უმანკოშვილი), კონსტანტინე (კობეშავიძე) და ნეოფიტე (დვალიშვილი)

უმანკოშვილი დავით იღუმენი გელათის მამათა მონასტერი 2011წ. ასევე 2024წ. მონაცენებით

ჯაფარიძე  ანდრია ბერი, გელათის მამათა მონასტრის წევრი, გარდ. 2024წ. დაკრძ. იქვე

2024წ. წლის 13 ოქტომბერს ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა გელათის მამათა მონასტრის წევრი, ბერი ანდრია (ჯაფარიძე). ბერი ანდრია დაიკრძალება დღეს, 15 ოქტომბერს გელათის მონასტრის ეზოში.

ინფორმაცია მოგვაწოდა უჩა ვახტანგაძემ

ვახტანგაძე  სერაფიმე (მალხაზ) ნოდარის ძე მღვდელი  მსახურობს გელათში, წარმ. სოფ. სორმონი წყალყუბო 2024წ. მონაცემებით