2013-2014 წლებში სწავლობდა ათონის წმინდა მთაზე არსებულ ათონიადას საეკლესიო სკოლაში.
2015-2019 წლებში საბაკალავრო პროგრამაზე სწავლობდა თესალონიკის უმაღლეს საეკლესიო აკადემიაში (University Ecclesiastical Academy of Thessaloniki) მართლმადიდებლური თეოლოგიის განხრით.
2017-2018 წლებში ევროკავშირის დაფინანსებით (Erasmus +) სწავლობდა კიევის სასულიერო სემინარიაში (Kyiv Spiritual Seminary), ხოლო 2019 წელს, ასევე ევროპული სტიპენდიით (Erasmus+), მუშაობდა მსოფლიო საპატრიარქოს ხალკის თეოლოგიური სკოლის (Halki Theological School) ისტორიულ ბიბლიოთეკაში. ამავე პერიოდში კვლევითი მიზნებით მუშაობდა უშუალოდ მსოფლიო საპატრიარქოს არქივშიც.
2018-2019 წლებში სწავლობდა ჟენევის უნივერსიტეტის ბოსეს ეკუმენურ ინსტიტუტში (Bossey Ecumenical Institute) ინტერ-ქრისტიანული ურთიერთობების სპეციალობაზე.
2020-2022 წლებში თესალონიკის არისტოტელეს უნივერსიტეტის (Aristotle University of Thessaloniki) სოციალური თეოლოგიისა და ქრისტიანული კულტურის ფაკულტეტის სამაგისტრო პროგრამაზე კანონიკური სამართლის გახრით სწავლობდა და მიენიჭა კანონიკური სამართლის მაგისტრის ხარისხი.
2022-2023 წლებში სწავლობდა ბოსტონის წმინდა ჯვრის სახელობის ბერძნულ მართლმადიდებლურ თეოლოგიურ სასწავლებელში (Holy Cross Greek Orthodox School of Theology) გაძლიერებულ სამაგისტრო პროგრამაზე სადაც მიენიჭა თეოლოგიის მაგისტრის ხარისხი (ThM).
2023-2024 წლებში სწავლობდა ბელგიაში, ლუვენის უნივერსიტეტის (KU Leuven) თეოლოგიისა და რელიგიათმცოდნეობის ფაკულტეტზე სისტემური თეოლოგიისა და კანონიკური სამართლის განხრით, სადაც მიენიჭა თეოლოგიის მაგისტრის ხარისხი.
2022 წლიდან არის თესალონიკის არისტოტელეს სახელმწიფო უნივერსიტეტის, კანონიკური სამართლის დოქტორანტი და მსოფლიო პატრიარქ ბართლომეოსისა და საბერძნეთის ეკლესიის წმინდა სინოდის სტიპენდიანტი.
2021 წლიდან არის აღმოსავლური ეკლესიების სამართლის საზოგადოების ასოცირებული წევრი (Society of Law of the Eastern Churches).
არის ორი წიგნის ავტორი ბერძნულ და ინგლისურ ენებზე, აგრეთვე ქართულად თარგმნა და გამოსცა ბერძენი პროფესორის, კონსტანტინე პაპაგეორგიუს წიგნი „საეკლესიო სამართალი“ (2025).
2025 წლის 30 დეკემბერს ჩრდილოეთ ამერიკის ეპისკოპოსმა საბამ, ფოთისა და ხობის წმინდა სამიტროპოლიტოს სამღვდელმთავრო რეზიდენციის წმინდა გრიგოლ ღვთისმეტყველის სახ. ტაძარში აღკვეცა მონაზვნად. იმავე წლის 31 დეკემბერს, ძველი ხიბულას წმინდა ლაზარეს აღდგინების სახელობის სახ. ტაძარში ეპისკოპოსმა საბამ ხელი დაასხა დაიკვნად.
გურგენიძე - გვარის 45 ღვთისმსახური
საიტი შექმნილი და დაფინანსებულია დავით ფეიქრიშვილის მიერ, მოზარდებში ისტორიული ცნობადობის გაზრდის მიზნით.
დამუშავებულია მილიონობით (საარქივო და სხვადასხვა გამომცემლების) დოკუმენტი,
თუ გაქვთ დამატებითი ინფორმაცია ფოტომასალა გამოგვიგზავნეთ, თუ არ დევს ფოტო და ინფორმაცია მინიმალურია, ბევრი მცდელობის მიუხედავად ვერ შევძელით მოპოვება, არც არავინ დაინტერესებულა და არც შეგვხმიანებია.
7 ოქტომბერს ოზურგეთის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის საკათედრო ტაძარში, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის ლოცვა-კურთხევით, შემოქმედელმა მიტროპოლიტმა იოსებმა (კიკვაძე) ეკლესიაში ერთგული და ნაყოფიერი მოღვაწეობისათვის დააჯილდოვა ეპარქიის სამღვდელოება: არქიმანდრიტის წოდებით: ჯუმათის მთავარანგელოზთა სახელობის მამათა მონასტრის წინამძღვარი, იღუმენი მიქაელი (მეგენეიშვილი), მზიანის ფერისცვალების სახელობის დედათა მონასტრის წინამძღვარი, იღუმენი პეტრე (ანდღულაძე), უდაბნოს წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის მამათა მო- ნასტრის წინამძღვარი, იღუმენი მარკოზი (გურგენიძე). ოქროს ჯვრითა და იღუმენის წოდებით: გრიგოლეთის წმინდა გრიგოლი ღვთისმეტყველის სახელობის მამათა მონასტრის წი-ნამძღვარი, მღვდელ-მონაზონი ზაბულონი (ხუბუკელაშვილი), შემოქმედის მაცხოვრის სახელობის მამათა მონასტრის წინამძღვარი, მღვდელ-მონაზონი ელიზბარი (ბაბუხადია), ლიხაურის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის ეკლესიისა და აჭის წმინდა გიორგის სახელობის მამათა მონასტრის წინამძღვარი მღვდელმონაზონი იოსები (ღლონტი). მიტრის ტარების უფლებით დაჯილდოვდა: ოზურგეთის _ ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის საკათედრო ტაძრის წინამძღვარი, დეკანოზი ბასილი კვირჩილაძე და ლანჩხუთის წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი დეკანოზი სვიმონი სვანიძე. დეკანოზის წოდებით: ერკეთის მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი თომა სიხარულიძე და შუხუთის წმინდა თომა მოციქულის სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი საბა ჟღენტი. ოქროს ჯვრით: სამების ყოვლადწმინდა სამების სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი, მღვდელი გიორგი ჟღენტი და ოზურგეთის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის საკათედრო ტაძრის მღვდელმსახური, მღვდელი ბესარიონ ლომინეიშვილი.
გურგენიძე იროდიონ გიორგის ძე - დეკანოზი.
დაბ. სოფ. მარტყოფი (გარდაბანი) 1856-1903წწ
2013-2014 წლებში სწავლობდა ათონის წმინდა მთაზე არსებულ ათონიადას საეკლესიო სკოლაში.
2015-2019 წლებში საბაკალავრო პროგრამაზე სწავლობდა თესალონიკის უმაღლეს საეკლესიო აკადემიაში (University Ecclesiastical Academy of Thessaloniki) მართლმადიდებლური თეოლოგიის განხრით.
2017-2018 წლებში ევროკავშირის დაფინანსებით (Erasmus +) სწავლობდა კიევის სასულიერო სემინარიაში (Kyiv Spiritual Seminary), ხოლო 2019 წელს, ასევე ევროპული სტიპენდიით (Erasmus+), მუშაობდა მსოფლიო საპატრიარქოს ხალკის თეოლოგიური სკოლის (Halki Theological School) ისტორიულ ბიბლიოთეკაში. ამავე პერიოდში კვლევითი მიზნებით მუშაობდა უშუალოდ მსოფლიო საპატრიარქოს არქივშიც.
2018-2019 წლებში სწავლობდა ჟენევის უნივერსიტეტის ბოსეს ეკუმენურ ინსტიტუტში (Bossey Ecumenical Institute) ინტერ-ქრისტიანული ურთიერთობების სპეციალობაზე.
2020-2022 წლებში თესალონიკის არისტოტელეს უნივერსიტეტის (Aristotle University of Thessaloniki) სოციალური თეოლოგიისა და ქრისტიანული კულტურის ფაკულტეტის სამაგისტრო პროგრამაზე კანონიკური სამართლის გახრით სწავლობდა და მიენიჭა კანონიკური სამართლის მაგისტრის ხარისხი.
2022-2023 წლებში სწავლობდა ბოსტონის წმინდა ჯვრის სახელობის ბერძნულ მართლმადიდებლურ თეოლოგიურ სასწავლებელში (Holy Cross Greek Orthodox School of Theology) გაძლიერებულ სამაგისტრო პროგრამაზე სადაც მიენიჭა თეოლოგიის მაგისტრის ხარისხი (ThM).
2023-2024 წლებში სწავლობდა ბელგიაში, ლუვენის უნივერსიტეტის (KU Leuven) თეოლოგიისა და რელიგიათმცოდნეობის ფაკულტეტზე სისტემური თეოლოგიისა და კანონიკური სამართლის განხრით, სადაც მიენიჭა თეოლოგიის მაგისტრის ხარისხი.
2022 წლიდან არის თესალონიკის არისტოტელეს სახელმწიფო უნივერსიტეტის, კანონიკური სამართლის დოქტორანტი და მსოფლიო პატრიარქ ბართლომეოსისა და საბერძნეთის ეკლესიის წმინდა სინოდის სტიპენდიანტი.
2021 წლიდან არის აღმოსავლური ეკლესიების სამართლის საზოგადოების ასოცირებული წევრი (Society of Law of the Eastern Churches).
არის ორი წიგნის ავტორი ბერძნულ და ინგლისურ ენებზე, აგრეთვე ქართულად თარგმნა და გამოსცა ბერძენი პროფესორის, კონსტანტინე პაპაგეორგიუს წიგნი „საეკლესიო სამართალი“ (2025).
2025 წლის 30 დეკემბერს ჩრდილოეთ ამერიკის ეპისკოპოსმა საბამ, ფოთისა და ხობის წმინდა სამიტროპოლიტოს სამღვდელმთავრო რეზიდენციის წმინდა გრიგოლ ღვთისმეტყველის სახ. ტაძარში აღკვეცა მონაზვნად. იმავე წლის 31 დეკემბერს, ძველი ხიბულას წმინდა ლაზარეს აღდგინების სახელობის სახ. ტაძარში ეპისკოპოსმა საბამ ხელი დაასხა დაიკვნად.
გურგენიძე ანდრია ბლაღოჩინი მღვდელი 1841 წლის ნოემბრიდან-1848 წლებში კობის წმიდა გიორგის ეკლესია, 1843 წლიდან იხსენიება ბლაღოჩინ მღვდლად; 1870წ. მცხეთა ათორმეტმოციქულთა (სვეტიცხოველი) სობორი
გურგენიძე კონსტანტინე პეტრეს ძე 1884წ. მედავითნე, ჭალა ზემო (კასპი) ნიკოლოზის ეკლესია 1887-1900წ. მღვდელი, სამწევრისი (ქარელი) ღვთიმშობლის შობის ეკლესია 1902-13წ. მღვდელი ცხრამუხა (ხაშური) წმიდა ნინოს ეკლესია
დაიბადა მღვდლის ოჯახში. 1843 წ. დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია. იმავე წლის 10 ოქტომბერს თბილისის სიონის საკათედრო ტაძარში ეგზარქოსმა ევგენიმ (ბაჟენოვი) დიაკვნად აკურთხა, 17 ოქტომბერს მღვდლად დაასხა ხელი და თბილისის მაცხოვრის მირქმის ტაძრის წინამძღვრად დანიშნა. მისი პატიოსნება და მართლისმოყვარეობა შეუმჩნეველი არ დარჩა საეკლესიო მმართველობას და 1845 წ. ნოემბერში იგი თბილისის ეკლესიების მთავარხუცესის თანაშემწედ დაინიშნა. ამავე წელს დაქვრივდა. 1848 წ., როდესაც რუსეთში ქართული საეკლესიო-საღვთისმსახურო წიგნების ბეჭდვის საკითხი აღიძრა, გურგენიძეს, როგორც ქართული ენის კარგად მცოდნეს, დაეკისრა რედაქტორ-კორექტორის მოვალეობა და ამ მიზნით მოსკოვში გაიგზავნა. იქ ის დაუახლოვდა ქართველ ბატონიშვილებს და საქართველოს უკანასკნელ დედოფალ მარიამს, რომელმაც იგი თავის ამალაში ჩარიცხა. 1850 წ., დედოფლის გარდაცვალების შემდეგ, გურგენიძეს დაენიშნა პენსია 400 მან. ოდენობით.
1850 წ. მოსკოვის ლაზარევის აღმოსავლეთის ენების ინსტიტუტში და მოსკოვის კონსტანტინეს სამიჯნაო ინსტიტუტში ქართული ენის მასწავლებლად დაინიშნა. 1857 წ. დეკანოზის პატივი მიენიჭა. 1859-1860 წწ. თან ახლდა ქართველ ბატონიშვილებს საზღვარგარეთ მოგზაურობისას და მათთან ერთად მოიარა ინგლისი, გერმანია, საფრანგეთი და სხვა ქვეყნები. იყო ქველმოქმედი, თავმდაბალი, სამშობლოს მოყვარული. იგი მამობრივად ზრუნავდა რუსეთში მცხოვრებ ქართველ სტუდენტებზე. 1864 წ. ითხოვა საქართველოში დაბრუნების ნებართვა, თუმცა ვერ მოხერხდა. 1868 წ. სააღდგომოდ გურგენიძე გაცივდა, ერთხანს იავადმყოფა და გარდაიცვალა. დაკრძალეს 21 ივლისს.
მოსკოვში გურგენიძის დაკრძალვას დაესწრო ცნობილი საზოგადო მოღვაწე ნ. ცხვედაძე, რომელმაც ჟურნალ „დროებაში“ საკმაოდ ვრცელი წერილი გამოაქვეყნა მის შესახებ. იგი მოკლედ აღწერდა გურგენიძის ცხოვრებას და საუბრობდა მის დადებით თვისებებსა და იმ სიკეთეზე, რომელიც მან აღასრულა თავისი ხანმოკლე სიცოცხლის განმავლობაში. აი, რას წერდა იგი: „განსვენებულ დეკანოზ მ. გურგენიძის ხასიათში სხვათა შორის ის იყო შესანიშნავი, რომ მხოლოდ ის ქართველები უყვარდა, რომლებიც თავის საქმეს ბეჯითად ეკიდებოდნენ. ამგვარი ყმაწვილისათვის ის თავს არ ზოგავდა, რადგან დარწმუნებული იყო, რომ ამ გვარად კაცები თავისდროზე გამოსადეგი იქნებიან თავის ქვეყნისათვის.
... დეკანოზი გრიგოლი ამ სოფლად მოკვდა; მაგრამ არ მომკვდარა და არც მოკვდება მისი სახელი ჩვენ ყმაწვილ კაცებს შორის. ახალ თაობას მოსდევს იმოდენი ძალი, სიმართლის სიყვარული და ცოცხალი მეხსიერება, რომ მაგ გვარი მიმართულების კაცების სახელი ჩაიბეჭდოს თავის გონებაში და ღირსეულად მოიხსენიოს ხოლმე“.
დიაკ. გ. მაჩურიშვილი
გურგენიძე მიხეილ (დეკანოზი) ავლაბრის წმინდა მარინეს სახელობის ეკლესია: საპატრიარქოს უწყებანი. თბილისი, 2012. 11-17 ოქტომბერი, N34 (647), გვ.18-20
გურგენიძე მიხეილ სოლომონის ძე - მღვდელი.
1837-1915წწ
